Taner Sabancı
@TanerJR
İzmir
İzmir
27 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
"Duygusal şeyler okumayı sevmem!" diyerek bu kitabı okumaktan vazgeçebilirsiniz. Ben de öyleydim ama merakımdan okumak istedim ve iyi ki de okumuşum.
Bir kız çocuğu düşünün henüz 13 yaşında; o masum, saf sevgisi ve ya hayranlığı ile birine düşkün olmuş. Çocuktur, zamanla geçer; unutur gider, dersin. Ama bu kitabın kahramanı olan o çocuk; erginliğinde ve hatta bir ağaç gibi çiçeklendiği yaşlarında bile O'nu unutmamış. Neydi ona bu kadar hayranlık duymasını sağlayan? O havalı duruşu mu, yoksa yazdığı kitaplar mı ya da o yakışıklı sevimli oluşu mu? Hepsi. Her saniyesini bilmek isteyen ve onu takip eden o çocuk, erginlik zamanlarında üvey babası yüzünden yaşadığı evi terk ettiği 18'li yaşlarında, taşındığı yerden kaçıp gelip hala O'nu takip eden, onun sevgisine mahzar olmak isteyen... Günün birinde de onunla tanışıp, güzel geceler geçiren... Daha sonraları ise O'nun çocuğunu doğuran... O'nun bilmediği çocuğu... O'nun olmadığı yıllarda yaptığı tüm fedakarlıkları bir bir kaleme döktü; kendini O'nun aşkıyla olan çocuğuna bakmak için nasıl sattığını, nasıl insanlar arasında seni ararcasına kendisini kaybettiğini... Fırsat olduğunda aradan yıllar geçse de seni bulduğunda seninle tekrar olması... Ama en kötü yanı da şu ki; O hiç bir zaman onu tanımadı, bu acı onun içerisinde her zaman, her görüşmesinde yeniden belirdi ve onu yaktı... Yazmaya başladığında ise aradan yıllar geçmiş, çocuğu büyümüş ve ne yazık ki mektubu kaleme almasından bir gece önce vefat etmiş; ve artık her şeyi O'na haykırarak "Sen yoksan hayatımda ben de yokum bu hayatta" diyerek kendi de ölüme sürüklenen o aşığın feryadı bu mektup. Karşılıksız aşkın, her karşılaşmalarında yeniden karşılıksız kaldığı ve bu acı içerisinde tüm yaşadıklarını sadece O'nun için yaptığını kaleme aldığı bu kitabı şiddetle okumanızı
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,4bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitaba dışarıdan bakan birisi bunun bir hapisane tarzı bir yer olabileceğini isminden düşünebilir. Ama öyledir ki; eskilerdeki ismiyle de hastane odaları da böyle anılır. Baş kahramanımız bir hasta haliyle. Ve o hasta adamın bu hastane koridorlarında yaşadığı acıları, üzüntüleri, yer yer odalarında yattığı koğuşların kasvetini; bir kaç kere yüzleştiğinde içinde büyüyen ayağının kesilmesi korkusu; sevdiği ama açılamadığı Nüzhet'e karşı duyguları ve onun bir başkasına verilecek olması... Mükemmel bir anlatım dili ve betimlemeleriyle, hem yazarın çektiği acıyı, kederi ve kaderi, içine düştüğü ümitsiz durumları ve sonunda onlardan kurtuluşunu... size anlatıcıyla beraber o ânları yaşatacak olan bir kitap.
Kitap bir nevi sizi bazı konularda ikilemde bırakabilecek bir kitap. Meursault bir başrol değil de bir simgeleştirme ile okura; kendisinde olan eksikliği, kimlik kargaşasını vermeyi amaçlamış. Öyle de olmuş. Çünkü annesinin ölümünde bile göz yaşı dökmeyen -üzülmemiş gibi görünen- ardından hemen biriyle buluşan bazen vurdumduymaz; çoğunlukla da gerçeği algılama problemi yaşayan, bunun sonucunda da problemler yaşayan bir simge. Arkadaşının peşinde olan bir arabı hiç bir şey yokken öldüren ve bundan dolayı yargılanırken, mahkeme tarafından arabı öldürmesinden ziyade kayıtsızlığına atıfta bulunulur. Mahkeme tarafından da suçundan dolayı idama mahkum edilir.
İnsan neyle yaşar? Aklınıza gelenler nedir? Öncesinde bunu aklınızda tasarlamanızı ve sonra da bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
İlk bölümde; Üç soruya yanıt arayan Cennetten kovulmuş bir melek var, insanın kendi çabasıyla değil, sevgisiyle yaşadığını öğreniyor yanıtlarda.
İkinci bölümde; Kralın üç sorusuna cevap veriliyor: Ânı yaşa, yanındaki kişinin kıymetini bil, ve en önemlisi yanındaki kişiye iyilik yap.
Üçüncü bölüm; Bir insanın aç gözlülüğü sonucunda kendi canından olması hikayeleştirilmiş. Elindekiyle yetinmesinin bilinmesi anlatılıyor.
Dördüncü bölüm; Bir yumurta yüzünden insanların birbirleri ile savaşmaları ve intikam duygusu ile hareket etmenin sonucunda her şeylerini kaybetmeleri ama en sonunda da Râb inancı ile tekrardan birbirilerini affetmeleri konu ediniyor. Hatta son bölümün sonuna geldiğinizde -bilenler için- şu hadis aklınıza gelebilir; “Kim bir müslümanın ayıbını örterse, Allah'da Kıyamet günü onun bir ayıbını örter.”
Bir düş sonucunda bütün hayatını kenara itip, düşünün peşinden giden delikanlı, bu serüveninde hayat ruhunun dilini, gizemleri öğrenmeyi
ve bunları anlamayı, kullanmayı öğreniyor. Düşünün peşinden gitmesi aslında ona bir çok konuda çok şey katıyor. Burada insanlara bir mesaj niteliği taşıyabilecek bir anlam da yatıyor aslında; "düşünüzün peşinden gidin, yolun sonunda hazinenizi bulamazsanız, başa dönüp tekrar arayın." Yani bulamadım diye üzülmeyin, hayat sizi biraz yorup ondan sonra hazinenizi verecektir kim bilir. Yaşamımız da tıpkı böyledir. Delikanlı da en sonunda düşünde görüp de piramitlerde bulamadığı hazinesini, aslında başladığı yer olan o firavunincirinin dibinde buluyor. Vazgeçmemesi ona bu hazineyi kazandırdı. Aslında en büyük hazinesi, hazineyi ararken karşılaştığı hayatının aşkı Fatima ve ona çok şey borçlu olduğu o simyacı.. Herkesin mutlaka okuması gereken biraz gizlerle dolu bir kitap.
