Taner Tan
@TanerTan
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İtaat
İtaat iradesinden vazgeçen için, dünyanın bütün hatalarını yapabilme özgürlüğüydü. İtaat kişinin kendi başına işlemeye asla cesaret edemeyeceği suçları gerçekleştirebilmesinin müthiş bir yoluydu. İtaat hergün farklı biri olarak uyanılan bir rüyaydı. Öyle bir rüyaydı ki insan kendini sürekli bir şeyler yaparken görüyor ama gerçekte onları kendisinin yapmadığını biliyordu. İtaat bir mucizeydi! Sıradan bir insanı alıp ona atom bombası arttırabilir, sonrada bütün dünyayı o insanın masum olduğuna inandırabilirdi. İtaat suçluluk duygusu ve vicdan azabının panzehiriydi! Herkes itaat etmeliydi. Hepimiz, itaat edecek birini bulup suçu ona atmalıydık! Herhangi bir ülkenin ya da bir çocuk çetesinin lideri bile olsak, itaat edecek birilerini bulmalıydık.
Her şeyden önce akıl sağlığını korumak için bu şarttı. Yapayalnız bir imparator bile olsak, etrafımızda bize emir verecek tek bir insan bile olmasa, yine de bir yolunu bulup itaat edecek birini bulmalıydık. Tanrı bunun için vardı. Dünyanın bütün kralları, imparatorları, diktatörleri ve devlet başkanları itaat edebilsin diye! İtaat denilen çamaşır suyunu vicdanlarına döküp "Her şey Allahtan!" diyerek uykuya dalabilsinler diye! Hatta sadece liderler tanrıya itaat edebiliyordu. Çünkü diğer bütün insanlar hem liderin hem de tanrının buyruklarını yerine getiriyordu. Bütün mesele kime itaat edeceğini seçmekteydi. Tek bir seçim yapıp, gelecekteki bütün seçimlerden muaf olmak! Biraz da at yarışına benziyordu bu iş! İradeni kime yatıracağını bilmek gerekiyordu. Öyle bir lider olmalıydı ki, hiç bir krizde halkına dönüp "Bütün bunlar sizin suçunuz!" dememeliydi. Kendisine yatırılmış bütün iradeyi alıp sonuna kadar harcamalı ve kendi iradesini de, ona asla hesap sormayacak bir tanrıya devretmeliydi.
"HUZURLU" BİR İNSANIN HAYAT ANLAYIŞI
Kitabı okuyun, okutturun. Biraz da internet araştırması yapın. Kitapta anlatılanların bir hikayeden ibaret olmadığını anlayın. Dini, uçkur çözmek, keseyi doldurmak, yerine göre de kafa kesmek olarak anlayan zihniyetin ne kadar iğrençleşebileceğine şahit olun. Kitap incelemesi yapmayacağım. Zaten haddime de değil.
Sizlere "HUZURLU" olmanın formulünü vereceğim. Denedim, işe yarıyor.
Hangi toplumda/sürüde yer bulmak istiyorsam onların istediğine inanıyorum. O toplumda yer bulduktan sonra nasıl yaşadığımın da bir önemi kalmıyor nasıl olsa.
Müthiş istekli ve arzulu bir hümanist olabiliyorum örneğin. Bu insancıllığım, kendi insanlığımın sorgulanmasına kadar devam ediyor. Sonra yırtıcı bir yaratığa dönüşebiliyorum.
Bazen çok mütedeyyin bir dindar olabiliyorum. Kendimi cennetin en güzel yerine, beni sevmeyenleri yada topluluğumu eleştirenleri cehennemin dibine gönderebiliyorum. Ne de olsa cennetin anahtarı elimde, zebaniler de emrimde. Bazen çok iyi bir vatanperverim. Kahrolsun emperyalizm ve onun uşakları diye küfrediyorum. Bir rahatlıyorum ki sormayın... Yastığa başımı koyduğumda mışıl mışıl uyuyorum.
Kim, kimin dölü, onu araştırıyorum. Bunu bazen dindarken, bazen milliyetçiyken, bazen hümanistken, bazen de bilmemneistken yapabiliyorum. İnanılmaz eğlenceli oluyor. Herkesin soy kütüğü bende ve ben - yerine göre- en mübarek, en cesur, en makbul soydan geliyorum.
Bazen "biatsa biat, itaatse itaat" diyerek, yaptığım her davranışımı itaat ettiğim efendime mal ediyorum. Çok rahatlatıcı bir tutumdur. İşlediğim günahlar da efendime akıyor böylelikle. Öyle ya, itaat ettim nasılsa.
Ben özgürlükçü bir insanım. Başkasının özgürlüğünün başladığı yerde, benim özgürlüğüm daha yeni başlıyordur. Başkasının nasıl yaşamak istediği, neye inandığının bir önemi yoktur benim için. Doğru tektir ve
Puan vermedi·420 syf.·
2020 12. kitabı
