Taner Tan
@TanerTan
Şu anda okuduğu kitap
Eşine zulmeden bir koca; zulmün acısını çocuğundan çıkaran bir anne; azarlanan, dayak yiyen ve cesareti kırılan, içine kapanan, kendini ifade etmekten aciz bir çocuk.
Böyle bir aile ortamında yetişen insanın, hayata tutunmasının, yuva kurmasının zorlukları anlatılıyor kitapta.
Kişiliğin, olaylara bakış açısının, hadiseleri okuyabilme kabiliyetinin ve mücadele azminin şekillendiği zaman dilimi çocukluktur. Çocuğa duygusuz bir varlık nazarıyla bakmak, kişiliksiz bir insan muamelesi yapmak, çocuğu özelde ebeveynlerinden, genelde ise toplumdan uzaklaştırır. Kitabın baş karakteri böyle bir çocukluk geçirmiş ve sonraki hayatında bu travmayı atlatamamış bir adam.
Kitapta, maddi gereksinimlerin karşılanmasının yanında, manevi ihtiyaçların da giderilmesi gerektiği vurgusu yapılmış.
Kitabı okunabilir bulsam da, biraz duygu eksikliği hissettim.
İyi okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nev'i şahsına münhasır bir adam Cahit Zarifoğlu. Şiirleri farklı, konuşması farklı, düşünce yapısı farklı. Kitapta yer alan röportajlardan da göreceksiniz, değişik bir üslubu var. Aynı şiirleri gibi. Sorulan sorulara alakasız cevaplar vermiş dediğiniz anda, bir bakıyorsunuz soru ve cevap bir bütünlük yakalayıvermiş.
Afganistan savaşına ve oradaki çocuklara ithafen şiirler yazabilecek kadar, başkasının derdiyle dertlenen, Yunus Emre gibi, herkesin anlayabileceği şiirler yazmak isterdim diyecek kadar da, kendine eleştirel bakabilecek yüreklilikte bir insan. Çocukları seven, çocukları mutlu etmeye, onlar için faydalı şeyler yapmaya çalışan insan, iyi bir insandır ve ona sonuna kadar güvenebilirsiniz. Neden? Çünkü, içinde merhamet vardır. Ve çünkü, içinde saf sevgi vardır. İşte Zarifoğlu böyle bir adamdır.
Zarifoğlu'nu tanımak isterseniz, muhakkak bu kitabı okuyun. Hatta, diğer kitaplarını okumadan önce, bunu okuyun. Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde Zarifoğlu ile yapılan röportajlara yer verilmiş. Bu kısımda, Zarifoğlu kendi düşünce dünyasını, edebiyat anlayışını, dünyaya bakışını anlatmış. İkinci kısımda ise, arkadaşları, dostları Zarifoğlu'nu anlatmış. Zarifoğlu ile yapılan röportajlar olduğu gibi kitaba alındığından ve bir kısım sorular her röportajda sorulduğundan, okurken tekrarlar oluşuyor. Yapılan röportajların bütünlüğü açısından, bu durum normal karşılanabilir.
Velhasıl, Zarifoğlu'nu merak ediyorsanız, bu kitabı okuyabilirsiniz.
Terk edilmiş çocuklara ithafen...Şiir
Yalnızsın çocuk,
Caddelerde, sokaklarda yapayalnız,
Seni görenler tasasız,
Bir o kadar da tatsız,
Sıkma canını,
Sen değil, onlar arsız,
Olsun be çocuk,
Sen büyümene bak,
Büyüyünce,
Onlar gibi olma bahtsız.