Kimse kimseyi anlamıyor, herkes telaş içinde koşturuyordu.Herkes gerçeği kendisinin bildiğini düşünüyor, karşısındakinin bunu anlamıyor olmasından acı çekiyor, göğsünü yumrukluyor, ağlıyor, kıvranıyor, ellerini ovuşturuyordu.Kimi yargılayacaklarını, nasıl yargılayacaklarını bilmiyorlar; neyin iyi neyin kötü olduğunda anlaşamıyorlardı.Kim suçlanacak, kim aklanacak, kimsenin bildiği yoktu.İnsanlar anlamsız bir hınç ve öfke ile birbirini öldürüyorlardı