“Onu son anında aklında kaldığı gibi acımasız ve intikam peşinde bir kadın olarak değil, ilk kez, yine bir istasyonda gördüğü gibi, gizemli, çok güzel, sevgi dolu, mutluluk arayan ve mutluluk veren bir kadın olarak anımsamaya çalışıyordu.
Onunla en güzel anlarını anımsamaya çalışıyordu, ama bu anlar sonsuza dek bozulmuş, zehirlenmişti. Onu sadece pişmanlığı yüzünden yaptığı ve başarılı olduğu, hiç kimsenin bir işine yaramayan, ama hiçbir zaman silinmeyecek bu tehditle anımsıyordu.”
*Vrosky