"Ben televizyon seyretmiyorum."
Bu söz kulağına oldukça yabancı gelmiş gibi dudağını büzdü kadın, ekran bağımlısı iri gözleri iki kat büyüdü. Zamanının önemli bölümünü işgal eden televizyondan uzak kalabilen birini görmek hayrete düşürmüştü onu.
"Niye ki?"
Yusuf güçlüydü bu yüzden. Bir mazlum ahının gök kubbeyi sarsacağı bilgisiyle. Devranın gün gelip de döneceğinin haberiyle. Ne ki var zerre kadar şer ne ki var zerre kadar hayr, bir gün şaşmaz bir terazide tartılacağının emniyetiyle.
Sustu Yusuf.