Taylan
@Tayavbu
Düşünür
Aydın
Elazığ
20 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Topaç uyudu, Millet uyuyorTürkiye Yüzyılı
Bir tarafın yüceltip, diğer tarafın yerin dibine geçirdiği padişahı muhalif tarafı temsil ettiği düşünülen yazarın artısı ve eksisiyle incelediği kitap.(ermeni meselesi hariç)
Osmanlı’nın son döneminden günümüz Türkiye’sine tutulan ışık. Ne kadar benzer süreçlerden geçiliyor. Rüşvet, iltimas, liyakatsizlik ve her kuruma sızan siyaset… Ordudaki itilaf ve ittihatçı çekişmesi, kaybedilen Balkanlar…Gençlik enerjisiyle yanan paşalar, şimdiyse huzur evi tadında yöneticiler. Acaba Abdülhamid han padişah olarak kalsaydı balkan ve 1.dünya savaşı nasıl sonuçlanırdı diye sormadan edemiyor insan.
Topaç fırıl fırıl dönerken en son hızla geldiği zaman dönmüyormuş gibi görünürdü. Topaç uyudu derlerdi buna. Uyuyan topaç bir süre sonra yalpalamaya başlar ve iple tekrar vurulup canlandırılmazsa kaçınılmaz olarak düşerdi. Topaç gibi şu an; hiçbir şey olmuyormuş gibi görünüyor, ülkenin tüm dinamikleri alttan kayıp gidiyor. Topaç uyudu, millet uyuyor. Sonu hayrola…
İlmin olmadığı yerde cehalet ve istismar vardırAramıza Hoş Geldin Kutsal Kardeş!
Birçok yerde geçen hasta insanlar ve içlerinden çıkarılan kötü ruhlar, cinler
Hatta bir yerde sara nöbeti geçiren çocuğun içinden çıkarılan başka bir cin. Hekim olarak epilepsi nöbetini durdurmam ile acaba ben de mi kötü ruh çıkartıyorum?(!)
Bilimin egemen olmadığı zamanlarda bilinmezliklerin yüceltildiği ve kutsallaştırıldığı devirler. Birçok hurafe tarzı hikaye içermesiyle beni hayal kırıklığına uğrattı.
Daha tanrısal bir kitap bekliyordum. En azından tevrat ve kuran edebi açıdan daha profesyonel ve doyurucu.
Yuhanna kısmını ayrı tutarsam menkıbeler bütünü.(beğendiğim kısım)
Asr-ı SaadetKurtuluş
İç Anadolu kıraç, sevimsiz bir boz denizi. Ne bir ağaç, ne bir tutam ot, ne bir su parıltısı... Bu toprakların verimsiz ve kuraklığı; insanlarını da duygusuz, tepkisiz, kaba kalıba sokmuştur. Bir yüzyıl geçmesine rağmen cehaletin hüküm sürdüğü topraklarda değişen bir şey yok. Cehalet artık prangalarını kırmış, sesini yükseltmiştir.
Aptalların, vasıfsızların, şeyhlerin söz sahibi olduğu Türkiye’de düsturumuz cumhuriyetin 2.yüzyılında da benzerdir:
"Aç bırak itaat etsin
Cahil bırak biat etsin."
Anadolu…Düşmana akıl öğreten müftülerin, düşmana yol gösteren köy ağalarının, her gelen gasıpla bir olup komşusunun malını talan eden kasaba eşrafının, asker kaçağını koynunda saklayan zinacı kadınların, frengiden burnu çökmüş sahte sofuların, cami avlusunda oğlan kovalayan softaların türediği yer burasıdır.
-Çevre değiştirmedikçe insanın değişmesine imkan yoktur .
-Omuz omuza, diz dize oturmuş olmamıza rağmen, ben hala her birinden yüzlerce fersah uzaktayım.
-İnsan Türk olur da, nasıl Kemal Paşa'dan yana olmaz?
-Ah, bu insan, ah bu insan denilen mahlûk! Tabiatı, ne cenabet bir zindan haline sokmuş.
-İnsan hayvanların en kötüsü, en bayağısı ve en az sevimli olanıdır.
-Sevildiğini hisseden kadın kadar çekilmez bir şey yoktur.
-Ölüm belki cismani hazların en büyüğüdür.
Enternasyonalizm-Natüralizm ve DevrimDevrim
Emile Zola öldüğünde işçiler cenazesinde “Germinal, Germinal” diye bağırmışlardı. Sömürülenlerin sesi olan Zola ölümüyle dahi devrime ışık olmaya devam etmiştir.
Tam bağımsız ve gerçekten demokratik bir ülkenin dürüst bir yurttaşı olarak yaşamak isteyenlerin sesi 19.yüzyılda olduğu gibi 21.yüzyılda da kısılmaya defaatle çalışıldı. Bu amansız mücadele bitmeyecek.Toplumsal yaraların sebeplerine kör kalınmaya devam…
‘’Sefalet bu işin fıtratında var’’
-İnsan güçlü olmadığı zaman akıllı olmak zorundadır.
-Kentleri ateşe verin, insanları kırıp geçirin, her şeyi kökünden kazıyın, bu çürümüş dünyadan hiçbir şey geriye kalmadığı zaman yerine daha iyisi biter belki.
-Pırlantadan alınmayan vergi, kitaptan alınıyordu; çünkü pırlanta alandan değil, kitap okuyanlardan korkuluyordu.
-“(....) kanımı donduruyorlar, sinirlerimi felç ediyorlar. Ufuklar genişliyor, ışık yükseliyor ve gökyüzü aydınlanıyor, onlar alçakça bir yaşam içinde yediklerini sindiriyorlar; ışıktan rahatsız olan baykuş gözlerini kapatıyorlar, rahatsız edilmekten ve yataklarında öğleye kadar geviş getirerek yatamadıklarında feryat ediyorlar. (....) Şimdi zaman cesur ve enerji dolu devrimci insanların zamanıdır. (....) Benim, güzellik ve mükemmellik gibi bir kaygım yok kesinlikle. Büyük yüzyıllarla alay ediyorum. Benim tek kaygım yaşam ve mücadeledir.
OblomovişkaOblomov
Hayata karşı cesur olamayanların, kendini arka plana atanların hikayesi.
Seyirci olmak isteyip, hayatının aktörü olmanın verdiği endişeyi ve sorumluluğu yüklenmek istemeyenlerin hayatı.
Zaman zaman hepimizin yaşadığı ve düştüğü dipsiz kuyu- depresyonda mıyım dedirten, yaşama sevincini alıp götüren duygu. Bir çağı değil de, geçmişten günümüze bütün insanlığın anlatan kitap.
Herkesin kendinden kesitler bulduğu, arada yüzleştiğimiz o sinsi ve içten içe bizi sıkıntıya sokan hastalık. Zayıf anı kollayan ve tekrardan insanı saran.
İlya İlyiç’te sonsuz ergenliği gözlemek mümkün. Bir türlü yetişkin olmak, büyümek istemez.
Hayatı ertelemek mi? Ya şimdi ya hiçbir zaman
ASLAN olarak bir gün yaşamak, KOYUN olarak bin yıl yaşamaktan daha iyidir..