Tayfun Bal
@TayfunBal
Köpeklerin sahiplerinde ebeveyn duygularını harekete geçirmek için bir dizi özel işaretleri iletmeleri gerekir ve küçük ırklar burada hak ettikleri konumu elde ederler.
Bunu anlamak üzere, onları seven anne babaları için özel bir çekiciliği olan insan yavrularının çocuksu özelliklerine bakmak gerekir. Önce, yetişkinlere göre vücut ağırlıkları çok azdır. Doğumda üç kilogram, beş aylıkken altı kilogram ve on iki aylıkken on kilogram civarındadırlar. Bu ağırlıkları ve vücutlarının küçük olması elde tutulmalarını, taşınmalarını ve kucağa alınmalarını kolaylaştırır. Vücudu yetişkinlere göre daha yuvarlak ve daha az sivridir ve dokununca daha yumuşaktır. Yüzü daha düz ve gözleri oransal olarak daha büyüktür. Yüksek perdeli bir sese sahiptirler.
İnsan bebeklerinden küçük köpeklere dönersek, küçük köpeklerin hepsinin bebekleri çekici hale getiren bu kriterlerden bazılarını karşıladıkları açıktır ve Pekines gibi bazı ırklar bunların hepsini karşılar.
Reklam
Köpekler Niçin Kendi Kuyruklarını Kovalarlar?
Köpekler sosyal varlıklardır ve ayrıca çok araştırıcıdırlar. Arkadaşlarından -hem köpek hem de insan- yoksun kalırlarsa ya da kısıtlı ve sıkıcı bir ortamda tutulurlarsa bundan rahatsız olurlar. Köpeğe verilebilecek en kötü zihinsel ceza, hiçbir şeyin değişmediği kapatılmış bir yerde tek başına tutulmasıdır...
Eğer sahipleri onunla yeteri kadar oynamazsa, yavru bir 'oyunu' başlatmakta zorlanabilir ve işte bu sırada kuyruk elindeki en iyi 'arkadaş' haline gelir. Kendi etrafında dönme zorunlu bir takıntı haline gelmediği sürece bunun bir zararı yoktur. Birçok yalnız köpek yavrusu bunu bir süre yapar ve sonra bundan vazgeçer. Bu ancak yetişkinlikte de sürerse köpeğin yaşadığı ortamdaki bir eksikliğe ve daha fazla toplumsal etkileşim ve macera ihtiyacına işaret eder. Genellikle hayvan yaşamının bu yönlerine daha fazla ağırlık verilerek tedavi edilebilir.
Bazı Köpekleri Kontrol Etmekt Niçin Zordur?Bilim
Bu türden erkek köpekler kendi 'sürüleri'nin üstün üyeleri olmalarına izin verilmiştir. Her erkek kurt yabani bir sürü içinde bu statüyü elde etmeye çalışır ve evcil köpekler de bu açıdan onlardan farklı değildir. İnsanlar, fiziksel olarak daha iri olduklarından, üstünlük konusunda köpeklere göre büyük avantaja sahiptirler, fakat eğer hayvanlar gereğinden fazla şımartılırsa, sürünün liderliğini ele geçirmeye çalışacaklardır.
Köpekler Niçin Sahiplerinin Yatağında Yatmaya Çalışırlar?Bilim
Bunun yanıtı birçok açıdan çocukluk dönemini hiçbir zaman geçememiş olmalarıdır. Yetişkin köpekler bile insan sahiplerini sahte ebeveynleri olarak gördüklerinden, 'annelerinin' gövdelerinin yanına kıvrılıp yatmak istemeleri tümüyle doğaldır. Köpek evin erkeğine daha yakından bağlanırsa, onun vekil annesi o olacaktır ve dokunarak yatmak için onu isteyecektir...
Sıkı eğitim sonucunda aile köpeği yataktan uzat tutulsa bile, kendi 'sürüsü'ne mümkün olduğu kadar yakında uyumak isteyecektir. Yavru köpekler yabani doğada yuvalarını terk ettikten sonra birbirlerine makûl bir yakınlıkta uyumayı tercih ederler. Yalnızca dayak yiyerek sürüden kovulmuş birinin grubun biraz uzağında uyuduğu görülür. Burada geceleri insan sahipleri tarafından ayrı bir yere kapatılmış olan bir köpeğin, onu kabul etmiş sürüden kovulmuş biri gibi hissedeceği sonucu da çıkar. Bir grup bekçi köpeğinin ya da tazı sürüsünün söz konusu olduğu durumlarda, hayvanlara diğerleri eşlik edeceği için elbette bir sorun olmaz. Fakat bir aileyle birlikte yaşayan yalnız bir ev köpeği söz konusu olduğunda, yatma zamanı geldiğinde niçin kendisinden uzak durulduğunu ve insan dostlarından niçin ayrı kalmaya zorlandığını anlamakta zorluk çekecektir.
Köpek yavrusunun gelişimindeki sosyalizasyon sürecinde bir türün bulunmaması daha sonraları otomatik olarak kaçınılması gereken bir şey anlamına gelecektir. Bu, köpek yavrusunun kendi türü için bile geçerlidir. Küçük bir yavru gözleri açılmadan ve kulakları işitmeye başlamadan önce -örneğin bir haftalıkken- annesinden alınır ve ayrı olarak büyütülürse, sonraki yaşamında yoğun biçimde insanlara bağlanacak, fakat her zaman diğer köpeklerden ürkecektir. Bu yüzden köpek yavrusunu ailesinden çok erken ayırmak büyük bir hatadır. Örneğin, annesi ölür ve yalnızca bir yavrunun sağ kaldığı bir felaket yaşanırsa, yavru büyütülürken etrafında diğer köpek yavrularının ve köpeklerin olmasının sağlanması önemlidir. Böylece, yavru köpek kritik büyüme dönemi sırasında kendi türünün arkadaşlığına alışmış olur.
Köpek yavrusu on iki haftalık olana kadar kendi köpek ailesinin arkadaşlığına bırakılır, fakat insanlardan tümüyle ayrı tutulursa, sonraki yaşamında hiçbir zaman insanlara karşı uysal ve dost olmayacaktır.
Deneysel bir çiftlikte, on dört haftalık oluncaya kadar insanlarla hiç yakın temas halinde olmadan arazide yetiştirilen yavrular, fiilen yabani hayvanlar gibi olmuşlardır. Bu nedenle, evcil köpeğin bir şekilde 'genetik olarak evcilleştirilmiş hayvan olduğu düşüncesi doğru değildir. Kurtların köpeklerden daha yabani' ve evcilleştirilemez olduğu düşüncesi de yanlıştır. Gelişiminin yeterince erken bir döneminde alınan kurt yavrusu şaşırtıcı ölçüde yakın bir arkadaş haline gelir.
Reklam