Onlar açısından uzaktaki bir şey hareketsiz duruyorsa, hemen hemen görünmez hale gelir. Birçok av türünün, tehlikeyi sezdiklerinde, kaçmaya çalışmadan önce 'donup kalmalarının' ve hareketsiz durumda beklemelerinin nedeni budur.
Aynı anda, bir koyun sürüsünü güderken çoban köpeğinin ne yaptığını birden anlarsınız. Bir o tarafa bir bu tarafa koşup dururken, tek köpeklik bir sürü gibi davranmaya çalışmaktadır. Karşı karşıya kaldığı durumlar sayıca çok fazladır...
Çoban köpeklerinin kendi sınırlarını bu kadar zorlamalarının nedeni, bir yere sinip sabit bir ifadeyle gözlerini koyuna diker dikmez, vahşi bir korkuyla sağlarında ve sollarında hiç kurt bulunmadığını fark etmeleridir. İlkel esinli etrafını çevirme işini yalnızca kendileri yapmaktadır. Bu yüzden, bir o tarafa bir bu tarafa telaş içinde koşarlar ve yere çökerler, aynı anda bir kurt çemberinin tümü olmaya çalışırlar. İçlerindeki kurt içgüdüleri bundan daha azıyla yatışmaz.
Gömme nesneleri olarak kemiklerin bu kadar popüler olmasının nedeni, aşırı beslenmeyen ve artan yemeği kalmayan köpekler söz konusu olduğunda bile, parçalanması ve yenmesi olanaksız büyük bir kemiğin 'hemen yenemeyecek' bir yiyecek maddesi gibi temel bir özelliğe sahip olmasıdır. Aç bir köpeği bile gömmeye ikna eden şey, işte bu 'artan yemek' olma özelliğidir.
Bunun yanıtı kuyruğun kendisinde değil, onun altındadır. Korkudan sinen köpek kuyruğunu düşürerek ve daha sonra arka ayaklarının arasına kıvırarak anal bölgesinden gelen kokuları etkin biçimde kesmektedir. Statüsü yüksek iki köpek karşılaşınca, anal bölgelerinin yakından incelenebilmesi için kibirli bir şekilde kuyruklarını kaldırırlar. Anal bezleri bireysel köpekleri belirleyen kişisel kokuları taşıdığından, kuyruğun bacaklar arasına kıstırılması hareketi, yüzlerini saklayan güvensiz insanların davranışlarının köpeklerdeki eşdeğeridir.