Evet, çocukluğumuz geride kaldı ama o zaman hissettiklerimizi sıklıkla, kolaylıkla yeniden hissediyoruz: Bir bakışla kalbimiz kırılıyor, tek bir kelimeyle değersiz hissediyoruz, kimselerin bizi sevmediğini düşünüyoruz ya da çocuk gibi aşırı tepkiler veriyoruz.
Her gün biri çıkar ,başlar ,benim ben demeye’ Altınları,gümüşleriyle övünmeye. Tam işleri dilediği düzene girer, Ecel çıkıverir pusudan:Benim ben ,diye .