Tuba
@Tbclsr
61 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yalnız kalmak bazen bir bahçe gibidir. Balçıktan duvarların arkasında saklı bir bahçe. Açık kahverengi duvarlara baktığında içeride sayısız güzelliklerin olduğunu hayal edemediğin bir bahçe. O renksizliğin ardında parlak ve benzersiz görüntülerin bulunduğu bir dünya var. Yaprakları bile görülmeyen ağaçlar. Sesi duyulmayan şırıl şırıl çeşmeler. Kokusu duvarlara saklanmış çiçekler. Ve bu güzellikleri görmek için cesur olmalısın. Kapıyı çalmaya cesaret edip içeri girmelisin. Yalnız olmak birçok insan için korkunç ve kötü bir şey. Girmeye cesaret edemedikleri karanlık bir dünya, soğuk ve renksiz bir balçık duvar. Ama ben bu bahçenin güzelliğini görebiliyorum. Ona sarılabiliyorum. Başımı kırmızı çiçeklerine gömüyorum. Yorgun ayaklarımı küçük gölün serin sularına daldırıyorum. Burada içime taze havayı çekip yaşamanın nefes kesici yolunda yürümeye devam ediyorum. Artık Kimsenin benim güneşten yanmış yüzümü ve yıpranmış ellerimi görmesine, ruhumun derinliklerine bakıp mutsuzluğun sert rüzgarlarında bırakıldığını fark etmesini beklemiyorum...
- "Ah anne yaşlılık bu mu" diye sormuş, başını öne eğmişti.
İhtiyarlık buydu, hatırlamaktı.
Mutlu olmak, bu mutluluğu başkalarına da iletmek ne denli kolaydı! İnsan her zaman böyle yaşamalı , yaşam hep böyle tatlı geçmeliydi. Ama olmuyordu işte. Mutluluğun hemen yanında, yürekleri dağlayan, İnsan yaşamını allak bullak eden bir de mutsuzluk bulunuyordu.
Filozoflar bu devletlerde kral yada önder dediklerimiz gerçekten filozof olmadıkça, böylece aynı insanda devlet gücüyle akıl gücü birleşmedikçe, kesin bir kanunla herkese yalnız kendi yapacağı iş verilmedikçe, sevgili Glaukon, bence bu devletlerin başı dertten kurtulamaz, insanoğlu da bunu yapmadıkça tasarladığımız devlet mümkün olduğu ölçüde bile doğamaz, kavuşamaz gün ışığına.
Sayfa 182 - Türkiye İş Bankası
