“Evvelden para asların ağzında idi. Şimdi nerede olduğu malum değil. Galiba akıllı aslanlar vaktiyle onu yuttular. Vücutlarının en derinlerine indirdiler. Sindirim bozukluğu çekecekler sandık amma boş lakırdı, bir şey olmuyorlar. İş tamam para yutma tasımında, aslan olabilmekte.”
Gitgide daha çok fark ediyordu ki, insanlar üçe ayrılıyorlardı: Güzelliği,gözlerinin içine sokulsa bile, neredeyse hiç görmeyenler; ancak kendilerine açıkça gösterildiğinde takdir edenler ve en beklenmedik yerler de dahil olmak üzere nereye baksalar güzellik bulabilen nadir ruhlar.