Fertten millete,milletten insana,insandan Allah’a doğru aşmanın merhametlerini idealleştirmeyen ve kendi ölçüsünü yalnız kendisinde(fertte veya külli insan mefhumunda) bulan insanın nasibi bugünkü dünya felaketinden başka nedir?
“İşte insanlar hep böyle,bir salonda ayakkabılarınız hariç her yanınız çamurla kaplı olabilir.İyi bir şekilde ağırlanmak için sizden kusursuz tek bir şey istenir,vicdan mı?Hayır,çizmeler.”
“Peki ısırgan otu ne ister?Biraz toprak yeter,ne özen ne ekim ister.Sadece ot olgunlaştıkça tohumları döküldüğü için toplaması zordur.Hepsi bu.Isırgan otu biraz çabayla yararlı hale gelecekken,ihmal edildiğinden zararlı bir ota dönüşüyor.O zaman onu kökünden koparıyorsunuz.Çoğu insan ısırganotuna benzer!”