Ş’
@Tekirdir
KABA İNSANLARLA ÜLFET ETMEM.
Çiçeklerin ve kedilerin öğrencisi
23 Mayıs
570 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Umutla, merhametle ve büyük bir merakla okudum Türkan’ın duygu dünyasını. Bir çiçeğin nihayet çiçek açmasına şahit oldum. Çok sevdim.
“Atacağım adıma çok büyük anlamlar yüklemekten geri duruyordum,ben o serüvenci insan değildim,”Bir gün yola çıktım ve bütün hayatım değişti” demeyecektim muhtemelen ama değişebilecek şeyler olduğunu biliyordum. Bunun kokusunu alıyordum. Beni durdurmaya çalışan endişe de galiba gücünü bundan alıyordu. Hayatım boyunca kendimi bir arada tutmak için çok çaba sarf etmiştim. Dökülüp dağılmaya teşne parçalarımı öyle sağlam bir tutkalla yapıştırmam gerekmişti ki,bu sağlamlık beni galiba taşa çevirmişti. Taş yerinde ağırdı. Şimdiyse o taşı yerinden kaldırmam gerekiyordu,belki de yolda başına ne gelir diye düşünmeden,öylece bayırdan aşağı yuvarlamam.”
Ne zaman Hakan Günday okusam beni rahatsız ediyor. Hayatın karamsar tarafında bulduğum gerçekler belki onlara sığınıp oraları tanımaktır canımı sıkan bilmiyorum. Ama o kadar sağlam noktalardan yakalıyor ki okuyucuyu, elimden bırakamadan okuyorum ve günün her saatinde kitap aklımda oluyor. Temmuz sıcağıyla birlikte roman etkisini daha da arttırdı diyebilirim. Katil değilim ama içimde öldürdüğüm bir sürü ben var. Kayra’yı, Kinyas’ı çok iyi tanıyorum. Hayatı anlamlandırmak, hayatı piç etmek, düşmek, kalkmak, düştüğün yeri öpüp orada kalmak, zihnini öldürmek, zihnini yeşertmek, bütün bu zıtlıklar ve buhranlarla başetme yarışı biraz da yaşamak. İçimde insan kalabilmiş yerlere tutunup hayatın hafifliğini doldurmayı seçiyorum her şeye rağmen.
Daha, Az, Piç, Azil, Derz bunları okurken de aynılarını hissetmiştim. Bu saydığım kitapların biri derleme diğerleri roman ve toplumsal yaralara değiniyor hepsi. Rahatsız edici konuları yine akıcı bir şekilde ilerletiyor Hakan Günday fakat Kinyas ve Kayra’da çok farklı bir derinlik var. Karanlığın şiddeti çok daha sarsıcı. Çünkü birebir insanın iç çatışmalarına dayanıyor ve orada kendimden bir parça bulmamak neredeyse imkansız.
Hakan Günday’ı sabahlardan akşamlara kadar övebilirim. Yaptığı şeyi inanılmaz başarılı buluyorum. Bu kadar kasvetli boğucu depresif karakterlerle bağ kurdurup kitabı sonuna kadar okutabilen yazar devleşiyor gözümde. Ki ben beğenmediğim kitabı saniyesinde bırakan biriyimdir. Hiç zorlamam kendimi okunacak çok güzel kitaplar var. Ama bu kitabı okuduğumda hiç pişman olmayacağımı bilerek başladım. Neyse işte; karanlıklar lordu seni seviyorum
Pişman olmadığım bir Nermin Yıldırım kitabı daha… elimden bırakamadığım çok güzel bir roman okudum. Tanıdığı sandığı her duyguya yabancı, attığı adımların sorumluluğunda ezilen, savrulan, yer bulamayan ve sonunda da pişmanlıklarıyla baş başa kalan bir karakter Süreyya. Yer yer öfkelendim Süreyya’ya. Bana çok uzak olan seçimlerinin bile altında yatanları anladım sonra. Fosforlu Cevriye’den sonra bağ kurduğum diğer bir karakter de Süreyya. Köksüzlüğünü, yersizliğini, pişmanlıklarını, kayboluşlarını anlıyorum. Nermin Yıldırım ne yazsa okurum.
Gerçekten kitabın ne anlattığını anlatmak çok zor olacağı için ben de bıraktığı izlenimi anlatmakla yetineceğim. Bugün bir bakıştık kitapla ve hemen okumaya başladım saatlerdir elimde, bırakamadım. Yazarın kelimelerle bizi büyülediğini, kelimeleri üzerimize yığıp kaçtığını düşünüyorum. Kelimeleri yıkayıp çamaşır ipine asmış, toplama ve katlama işini bize bırakmış gibi bir his :)
Altını çizmediğim tek bir sayfa yok.
Yalnızca alıntılarını okuyup kitaba vurulmak bile mümkün. Kadın yazarların çok üretmesi gerektiğini düşünüyorum. Nursel Duruel ve Füruzan’dan sonra hayranlık beslediğim üçüncü kadın yazar oldu Latife Tekin.
Duygularını cimrilik yapmadan ifade edebilen insanlara hayranım. Bu insanlar bir de yazar olunca işin içine incelik, zerafet giriyor ve bir anda sanata dönüşüyor her duygu. Benim için Bilge Karasu bu işin üstadı. İyi ki yaşamış, hislerine bizi şahit tutacak eserler bırakmış. Her okuduğum kitapta daha da hayranlık besliyorum. Hayat bir incelikler dokunuşu, tebessümler geçidi, hoş kokularla kodlanmış çiçeklerin yurdu. Okudukça kalbimin sevgisi de zekam da kibarlaşıyor. Canım Bilge Karasu seni seviyorum
