Oysa bir şeyler kurmak için inanmalı insan. Her şeyden önce, inanmalı...
“Bir kararın eşiğindeyim.
Bir adım ötesi yalnızlık.”
"Art arda kaç zemheri
Kurt uyur
Kuş uyur
Zindan uyurdu
Dışar'da gürül gürül akan bir dünya
Bir ben uyumadım
Kaç leylim bahar
Hasretinden prangalar eskittim"
O günden sonra kuracak güzel bir cümlem olmadı hiç dünya için. Rüyalarım tüller ve silahlardan bu yana sisli. Kıvrılıp giden dalgın bir yol, yolda eski bir taş,
Limanda bağlı bir tekne, yosunlu bir halat gibi durdum.
Karşılaştığın zorlukların sadece sana özgü olduğuna sahiden inanıyormusun.
