Kendilerini incelemek için dikkatlerini dış dünyadan çekip içlerine asla dövmek istemezler, daha doğrusu bilinçlerini dış dünyadan gelen her şeye açık tuttukları için dış ilgilerin bu akıntısının derinliğini ölçmek ve kendi benliklerini derinliklerinde yatan Kayalık zemine kadar inme cesaretine sahip değildirler. Sonbahar rüzgarının önüne katıp sürüklediği yapraklar gibi sağa sola savrulup dururlar. Deneyimlerinden hiçbir fayda elde etmezler çünkü insanın ilgisini dört bir yana dağıtması demek hiçbir şey gerçek ilgi göstermiyor demektir.