Beyza GÜVEN
@Terraloch
I Am Also A We.
Student
Reader
Artlover
Şu anda okuduğu kitap
"Bir çocuğun, başka bir çocuktan yardım istemsi ve digerinin iyice hassas olan kalbi ve koruma isteğiyle 'Ben seni dolaba saklarım.' demesi ne kadar mutluluk verici bir şeydi."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu roman kesinlikle birilerine kırgın.
En son bölümden bir önceki bölüm olan Paf’a gelene kadar Nihan Kaya’nın beni şaşırttığını ve hayal kırıklığına uğradığımı düşünmeye başlamıştım. Lakin hikaye ilerledikçe Nihan Kaya’nın bu kitapta ne yapmaya çalıştığını, aslında çok zekice bir yoldan gittiğini ve benim tabiri caizse aptal gibi okuduğum için vermek istediği mesajı yakalayamadığımı fark ettim. Hele ki Paf’ın sonlarına doğru Disparöni kitabının önsezindeki Dilek kısmını görmek… Yüzümde belirmeye başlayan tebessüm… Bu tanıdıklık hissi beni daha çok Nihan Kaya’ya bağladı.
''Siz kainatın etrafınızda dönmesini istiyorsunuz. Düşünmüyorsunuz ki hayat sizi mahrekinin dışına atmış. Hayat kimsenin etrafında dönmez, tek başına yürür.''
''Hiçbirimiz, şu an olduğumuz insan değiliz sadece Bay Paf. Olma ihtimalimiz olan insanı da içimizde taşıyoruz her birimiz.''
‘’Hepimiz, okyanusun içinde tek başımıza bırakılmış gibi yaşıyoruz. Bizi birbirimize bağlayan yegane şey olsa da okyanusun kendisini hiç göremiyoruz.’’