Tezer Beğenmiş
@TezerBegenmis
SON VİDEO
youtu.be/0piPeYwzmvc
1835 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Acı iyiye işarettir, diyor, hayatta olduğumuzu gösterir.
Reklam
Şeyma Hanımdan okuduğum ikinci öykü kitabı. İlkini daha çok sevdiğimi çünkü öykülerdeki duyguları kendime daha yakın bulduğumu belirtmek isterim. Bu kesinlikle yazarın dili ile alakalı değil. Bu eserde de 12 tane öykü yer alıyor. Her biri temelde kadınlarla alakalı bir duyguyu yaşanan bir olay üzerinden irdeliyor. Kitabın arka kapak yazısında da belirtildiği gibi genellikle kadınlığın karanlık yönleri ele alınmış. Yaşanan, hissedilen ama çok dile getirilmeyen hatta kişinin kendi dünyasında bile yer vermediği çünkü o duygunun sorumluluğunu almaktan kaçındığı, suçluluk duygusundan korktuğu için gün yüzüne çıkaramadığı hisler irdeleniyor. Dolayısıyla belki bazı okurlar için okuması da duygusal anlamda yorucu olabilir.
Ben en çok öykülerin döngüsel halini sevdim. Özellikle öykü kitaplarında böyle minik sürprizler benim hoşuma gidiyor. Bir öyküde tanıdığım karakteri aynı eserde başka bir öyküde gördüğümde tanıdık bir dostu görmüş gibi hissediyorum. (kendi öykülerimde de kullanmıştım bunu)
Dilini sevdiğim bir yazar ve bu nedenle şimdiden sonraki eserini merakla bekliyorum. Yine konuşulmamışı konuşma çabasında olacağından kuşkum yok...
Pınar Kür ile tanışma kitabım oldu. Çok geç kaldığım bir okuma olduğunu düşünüyorum. Bence zamanının çok ötesinde bir eser. Hem kurgu açısından hem de ele aldığı konu itibariyle son derece yenilikçi ve cesur bir roman olduğunu söyleyebilirim. Zaten yeni olan birçok şey gibi cezalandırılmaktan kaçamamış...
Özellikle kurgusunu çok sevdim çünkü aynı olayı üç farklı gözden okuyorsunuz. Bu çok çok önemli. Yaşananları daha net görebilmek olaya daha fazla hakim olabilmek adına kitabı olabildiğince sindirmenizi sağlıyor. Eserde yer net bir şekilde belirtilmese de tasvirlerden İstanbul'da geçtiği anlaşılıyor ve yazarın söylediğine göre gerçek yaşanmış bir olaydan esinlenilmiş bu da okurken daha fazla ızdırap çekmenize neden oluyor. Evet ızdırap çekiyorsunuz çünkü ortada sadece trajik bir hayat öyküsü yok aynı zamanda da insafsız bir adaletsizlik var.
Eserde karakterimiz çocuk yaşta yetim kalıyor ve sonrasında bir eve veriliyor orada da ilerleyen yıllarda acımasızca taciz ediliyor. Yazar bu sahneleri olabildiğince açık bir dille yazmış, okurken yaşananlar adeta gözünüzün önünde canlanıyor ve son derece rahatsız edici bir yanı olduğu için durarak, sindirerek okumak zorunda kalıyorsunuz.
Olay sadece taciz edilmesiyle kalmıyor ancak ben konusundan daha fazla bahsetmeden şunu söylemek istiyorum; Pınar Kür ya da kadın yazarlar olmasaydı bu konuları kim edebiyata taşırdı? Hadi bir erkeğin içine dert oldu eserlerinde yer verdi diyelim bu kadar gerçek yansıtılabilir mi? Eserde okuduğumuz hakim erkek değil de kadın olsaydı sonuç aynı mı olurdu? Tam da bu noktada kadınların daha çok hayatın içinde olmalarının iş hayatının her alanında var olmalarının önemini görüyoruz.
Sonuç olarak kitabı herkese tavsiye ederim.. Keyifle okuyacağınızı söyleyemem ama bazen de keyfimiz kaçmalı öyle değil
Reklam