Hangi motivasyonla olursa olsun eski Yunanca öğrenenlerin bir noktada ortak bir özelliği vardır. Yürüyüşleri ve konuşmaları genellikle yavaştır ve duygularını pek fazla dışa vurmazlar (muhtemelen ben de onlardan biriyim). Bunun sebebi, uzun zaman önce ölmüş bir dil, konuşma diliyle iletişim kurmayan bir dil olması olabilir mi? Sessizlik ve utangaç tereddütler, duygusuz tepkilerle gelen tebessümlerle sınıfın havası usul usul ısınır ve yine usul usul sönümlenir.