TheeApollon
@TheApollon
Dünya artık ikiye ayrılmalı. Yeteri derecede bir arada yaşandı. Deckartes'in kurallarına göre yaşamak isteyenler ayıklanmalı artık. Bu düzmece oyun sona ermeli. Kendi benliğimizi bulmalıyız....
"Bazen; Ölür... Ölemezsin!
Bazen; bütün koşullar uygunken bile ölemezsin...
Bazen; kendinden uzaklaşmak ister insan.
Bazen gidersin sırf dönebilmek için...
Bazen,bazen,bazen... Yaşıyoruz bazen!"
Bir yanda gül renkli şarap, ay yüzlü sevgili,
Öte yanda iki yüzlü dincilerin zilleti:
Çoğu cehennemlikmiş dünyada aşıklann.
Desene, kimsenin göreceği yok cenneti!..
Bilemem kimim, neyim; benden ne kalır yarına,
Cennet mi düşer, yoksa cehennem mi payıma?
Sevgili, şarap, müzik: Yetişir bana bunlar;
Gerisi senin olsun: Al cenneti, çal başına!..
Ve sabır taşı Kevok. Hep sabretti, her zaman, her yerde, her durumda. Uçarı öğrencilik yıllarında, ayrılık gözyaşlarını içine akıtmak zorunda kaldığında, mağrur dağ doruklarında, kar, bora, tipi ve ölüm korkusu üzerine çullandığında, günlerce mağaralarda, kaya oyuklarında kaldığında, kara taşların üzerinde uyuduğunda, kızgın güneşin altında kaldığında, dağa taşa kanı aktığında, yaralanıp düştüğünde, karanlık zindanlarda, soğuk ve rutubetli hücrelerde hayat bütün anlamını yitirdiğinde, gecenin kör karanlığında, akşam alacasında, serin seher vakitlerinde arkadaşları birer birer toprağa düştüğünde, ölmüş arkadaşlarının hayalleri bir gölge gibi izini sürdüğünde, ölüm korkusu her şeye baskın gelip kaçmak, gizlenmek zorunda kaldığında hep sabretti.
