İçsel yalnızlıkla, bazı durumlarda yaratıcı yalnızlıkla, kaybedilmiş olmakla birlikte daimi olarak yitirilmemiş olan insan ilişkilerine özlem olan yalnızlıkla, içsel kökenlerin sonsuz arayışı olan yalnızlıkla, insanın içini sızlatan bir şekilde kendi kırılganlığının ve umutsuzluğunun bilincine varması mahiyetindeki yalnızlıkla, kısacası, insanın ancak günlük rutin ve anlamsızlıklara kapılarak kaçınılabileceği, aksi takdirde kaderi mahiyetinde olan yalnızlıkla yüzleşildiğinde, zaman deneyimi kökten bir şekilde değişmektedir.