Yakındoğu ve Avrupa'da ileriki dönemlerde çok önemli gelişmelere yol açan kağıdın nasıl ortaya çıktığına Ortaçağdaki gelişim sürecine gelince; Orta Asya'da yaşayan Türkler, ipek kozasından yaptıkları malzemesine "kagat" adını verdiler. Kağıt, kitap basımı, cam, porselen, seramik, barut, pusula, dürbün ve benzerlerinin Asya (özellikle de Çin) kaynaklı olduğu, bütün kaynaklarda yer almaktadır.
Müslümanların Çinlilerden öğrenip Batılılara aktardıklan diğer bir teknik de kağıt yapımı idi. 704 yılında Semerkand savaşı sonucu Müslümanlarca ele geçirilen kağıt yapımcısı bazı Çinliler, bu sanatı savaşı kazanan Müslümanlara öğretmişlerdi. Böylelikle, ilk kağıt imalathanesi 751 yılında Semerkant'ta kuruldu ve onu 793 yılında Bağdat'daki imalathane izledi. Kağıt yapımı, daha sonralan 900 yılında Mısır'a, 1100 yılında İspanya'ya ve Pirenelerdeki Herault kentinde 1189 yılında üretime geçen imalathane ile de Kuzey Avrupa'ya yayıldı.
Optik bilimi de gerçekte cam işçilerinin yeteneğine dayanıyordu. Çok çeşitli cam eşyalar yapılmışsa da, camın en önemli kullanım alan kuşkusuz kimya da kullanılan laboratuar gereçlerinin yapımıydı.
Damıtma sanatı, antikçağdan beri bilinmekteyse de önceleri alkol eldesine yönelik değildi; çünkü şarabın damıtılmasıyla elde edilen buhar yanıcı idi. Damıtma, öncelikle gülyağı ya da terebentin yağı gibi yağların eldesinde kullanılırdı.
Ayrıca Çeşitli kimyasal maddeleri birleştirmek, katılaştırmak, öğütmek, süzmek, damıtmak ve ayırmak için, çeşitli fırınlar yapılmıştır. Bu fırınların yapım ve kullanışıyla ilgili çeşitli kitaplar kaleme alınmıştır. Bu sahada şöhret yapmış ilk Müslüman kimyacı hiç şüpesiz Cabir ibn Hayyan 'dır. O bu konuda özel bir de kitap yazmıştır ve bu kitap Latince'ye de çevrilmiştir: "Fırınlar Kitabı" adını taşımaktadır.