Babamın, sonradan daha iyi farkettiğim karakterinin eşsiz bir özetiydi bu cümle: "Dur bakalım hele." Hem kendi durur, hem de herkesi durdururdu bu cümleyle. Benim hızımı, annemin hırçın ve telâşlı atılmalarını hep bu amansız cümlesi ile keserdi: "Dur bakalım hele."