Bengisu Günay
@Thecurlyreads
Yalnız doğduk, yalnız öldük.
91 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Clarke Clarke Clarke
2. Kitabın neden yazıldığını ilk çıktığı zaman çok merak etmiştim.
Yazar 1. Kitabı yazarken 2. Kitabı da mı yazmak istedi yoksa 1. Kitap çok okundu diye mi 2. Kitabı yazdı.
Benim yorumum 2. Seçenek konusunda daha ağır basıyor.
2. Kitaba gerek var mıydı? Sanmam ama sanırım yazar bizim Clarke ı merak edeceğimizi düşünmüş olabilir.
Gelin şimdi kitabın içeriği ile ilgili konuşalım;
●
Kitabın işleyişi şöyle ilerliyor:
-Sıradan yaşantı, Clarke ın düşünceleri
-Herkesi şaşırtacak bir olay
-Sıradan yaşantı, Clarke ın düşünceleri
Kitabın başlarında Will den sonraki hayatı ve Clarke ın uzuuun düşüncelerini okuyoruz.
Sonra bizlerin hiç tahmin etmeyeceği bir olaya karşı sürükleniyoruz. Bu olay karşısında Clarke ın tepkileri ve yeni tanıştığı insanlarla tanışma fırsatımız oluyor.
Eğer Clarke'ın düşüncelerini okumaktan hoşlanırsanız beğenirsiniz ama daha heyecanlı bir kitap bekliyorsanız beklentinizin sadece bir kısmını karşılar.
Asla hoşuma gitmeyen kısımı kitabın çok uzun olması ve düşüncelerin uzaması oldu. Umarım bu sizi rahatsız etmez ve eğlenerek okursunuz.
Reklam
1. KİTAPTAN SPOİLER BULUNUYOR!
Bildiğiniz üzere 1. Kitabın sonu okuru heyecanda bırakacak şekilde bitmişti. Yani Liam'ın hafızasının silinmesi. Haliyle 2. Kitapta bunun açığa çıkması bekleniyor. Liam'ın hafızasının silinmesi ile ilgili tabiki kitapta konuşuluyor. Ama kitabın direkt Liam dan başlayacağını zannetmek okuru başta şaşırtıyor. Çünkü kitabın başlangıcı Ruby'nin katıldığı toplulukta geçirdiği zaman, o zamanı nasıl değerlendirdiği, topluluğun sırları, Ruby'nin gücünü ne derecede geliştirdiği ya da geliştiremediği vb. Konular ile başlıyor kitap.
İlk okumaya başladığınızda " ya acaba yanlış biyerden mi başladım" diyor olabilirsiniz. Çünkü Ruby ve orada tanıştığı insanların konuşmaları ile başladığı için ilk 50 sayfada bağlantıları pek betimlemelere uygun kuramıyorsunuz. Ama ilk 50 sayfa geçince kitap o kadar akıyor ki resmen elinizden bırakamıyorsunuz.
Kitap 1. Kitaptan daha çok macera içeriyor. Daha çok "hadi beee!" Diye tepki vereceğiniz sahnelere yer veriyor ve bu tam da okuyucunun istediği tepki.
KİTABIN SONU İLE İLGİLİ HİÇBİR ŞEY BİLMEK İSTEMİYORSANIZ ALTTAKİ YAZIYI OKUMAYIN!!!!
Kitabı bitirdiğinizde sonunu oturup bi 5 kere falan düşünmeniz, idrak etmeniz gerekebilir. Canım yazarım yine yapıyor yapacağını.
Kısaca nasıl Karanlık Zihinler bittiğinde Buz Kapanı'nı deli gibi merak ettiysek Buz Kapanı bitince Ateş Çemberi'ni daha çok deli gibi merak edeceğiz.
(Sanırım bu hisse bağımlı olmuş olabilirim:)
Audrey'in hikayesi
Audrey hiç dışarı çıkmayan, kendi kendine eve içine asosyal olarak yaşayan bi genç kız. Ta ki onu o karanlık dipsiz kuyudan biri çekene kadar.
Kitabı sürekli bookstagramların fotoğraflarında görüyordum ama okumam için beni teşvik eden Pasaklı Tanrıça kitabını yazarı olan Sophie Kinsella nın diğer kitabı olması. Ayrıca D&R da da sürekli bana göz kırpıyordu. Tabi arka kapağındaki Starbucks detayı da gençlik zamanlarımdaki benim ilgimi çekmişti.
Kitap çok tatlı 2 gencin aşkını ele alıyor. Çok tatlıydı. Okurken yüzümde zaman zaman tebessümler belirdi. Ayrıca Audrey'in aşk denen saf duyguyla o asosyallikten kurtulması da güzeldi.
Kitabı her yaştan okur okuyabilir ama benim fikrim genç okurların bu kitaptan daha çok zevk alacaklarıdır. Çünkü bence o gençlik zamanlarımızda hepimiz hem sosyal baskı, hem içimize kapanıklık, arkadaş ortamı ya da en unutulmazı gençlik aşkını tatmışızdır.
Uzun hikaye ama 115 sayfa!
Kitabı ilk elime aldığımda söylediğim ilk şey "Bu kitap incecik yazar neden Uzun Hikaye demiş ki bu kitaba?" Oldu. Yazar ile konuşma fırsatım olsa acaba kitabın konusu uzun yıllara dayandığı için mi Uzun Hikaye koydunuz diye sormak isterdim.
Konusuna gelirsek. Küçük yaştaki bir çocuğun yaşadığı sıkıntıları ve büyüdükçe olgunlaşmasını anlatıyor. Akıcı olduğunu söyleyebilirim çünkü adı üstünde Uzun Hikaye. Bir de elbette her kitap bize fayda sağlar ama bu kitapta ders alınacak o kadar da büyük olaylar olmadı. Sadece bir hikayeydi. Abartıldığı kadar var mı sanmam. Sadece yazarı tanımak ve dilini anlamak için iyi başlangıç kitabı.
Fantastiklere karşı bugüne dek hep çok ilgim olmuştur. Özellikle de serilere.
Ara kitap hariç serinin 4. kitabı olan Karanlık Miras daha çıkmadan önce satın almıştım bu seriyi. Ve uzun süre kitaplığımda bekledi. Çok yoğun olduğum bir zamanda elime aldım ve o kadar sürükleyici geldi ki resmen günlük işlerimi yapamadım.
Konu bakımından yine sınıflandırılan bir sistemin içerisini okumaya başlıyoruz. Tabi kitap ilerledikçe dışarı hayatı da öğrenmeye başlıyoruz. Bu sınıflandırmaların yapılma amacı salgın bir hastalık sonucu çocukların özel güçler kazanması. Yeşil, mavi, turuncu, kırmızı, sarı. Hepsinin birbirinden farklı özel güçleri var ve bu güçler devlet tarafından zararlı görüldüğü için çocukları ailelerinden tedavi edeceğiz adı altında bir kampa kapatıyorlar. Ama kız olan yeşiller ve erkek olan yeşiller ayrı grup olarak. Çocuklar uzun bir süre hiç yaşıtı olan karşı cinsi görmüyorlar.
Kitabın bu kısımdan sonraki konusundan bahsetmeyeceğim. Zaten asıl konu burada başlıyor. Sonuna gelirsek benim hiç ama hiç istemediğim ama az çok tahmin ettiğim şekilde bitti. 2. kitap için bu yüzden çok heyecanlıyım.
Kısacası bu seriye başlayacaksanız okuyacak boş vaktiniz olması gerek çünkü kitabın sürükleyiciliğinden kendinizi alamıyorsunuz.
Reklam