"Doğrusu, dünyada rahat yaşamak için biraz aptal olmak lazım. Fakat aptal olmaktansa biraz daha rahatsız yaşamak daha iyidir bence... Bilmem sen ne dersin... "
"Dünyada hayatın bir tek manası varsa o da sevmektir. Hatta mukabele edilmesini bile beklemeden sadece sevmek. Başka bir insanı bahtiyar edebilmek, kendini bahtiyar edebilmekten daha güç fakat daha insancadır."
Yazı "ben"den daha uzun ömürlüdür ve insandaki en kuvvetli iştiyak, sonsuzluk iştiyakıdır. Bunun için dünya yüzünde geçici olduğunu bilenen en kestirme kalıcılık yolu gibi görünmektedir yazı. ( inşiyak: aşırı istek duyma, güçlü istek)
Bir vatansever , bir aydın olan Sebahattin Ali'nin gazete ve dergilerde çıkan edebi söyleşi, eleştiri ve köşe yazılarını içeren bu kitap dönemin ızdırabını ,siyasi çekişmelerini, memleketin karanlık yüzünü ifade etmede çok başarılı olmuş. Asıl çarpıcı nokta ise o günden bugüne demokrasi, adalet, basın hürriyeti konusunda pek fazla yol alamamış olduğumuzu göstermesidir. İçerdiği yazıların bir kısmı yeni tarihli bir yazı gibi gösterilse, yayımlansa çoğu kişi eski yazı olduğunu fark etmez ve yadırgamaz diye düşünüyorum. Hulâsa bu aydın yazarımızı daha iyi tanımak için mutlaka okunması gereken bir kitaptır.