Annemle babamın ve annemin parfümü kokan çocukluğumun mahrem merkezine; babamın beni kucağına alıp gösterdiği barometreye; perdelere bir an bambaşka gözlerle baktım. Sanki hayatımın merkezi dağılmış, geçmişim dünyaya gönülmüştü.
Sözler, ister iyi, ister kem olsunlar, oklara benzerler; sürüyle atarsın içlerinden biri hedefi vurur. Giderek gönlün dostlarına kapanır, hainler yanına yörene yerleşir, o zaman gücünden ne kalır geriye?