"İlla duygusal bir sahne yaratacagim,illa kendime zırnık koklatmadiğim o sonsuz şefkatimle birine iyi geleceğim,illa kendimi gerekli hissedeceğim. Yok "ben yanindayimlar, yok "merak etme ben hallederim"ler. Bir kez daha ayarsız sevecenliğimin kurbaniyim. Merhametim batsin."
Kitabın kapak yazısının son cümlesi gibi; Âşıklar Bayramı içli bir türkü...
Tam olarak böyle bir his birakti bende buruk ama derinden gelen bir his. Kemal Varol ile tanışmış oldum böylece.
Temelde bir baba oğul hesaplaşması olsa da eski sevgiliye yazılan cevapsız mektuplar, Anadolu Âşıklar kültürü hakkında verilenler,Diyarbakır-Kars yolculuk detayları etkileyiciydi.