Platon'un Devlet'inde, Thomas More'un Ütopya'sinda, Tommaso Campanella'nın Güneş ülkesi'nde, Francis Bacon 'ın Yeni Atlantis'inde, toplumsal, ekonomik, felsefi ya da dinsel açıdan "kusursuz bir düzen" betimlenir. 1984 ise tıpkı Jack London 'ın Demir Ökçe'si, Yevgeni Zamyatin'in Biz'i, Aldous Huxley' nin Cesur Yeni Dünya'sı gibi bir karşı- Ütopyadır. Ütopyalarda insanlığa sunulan bir 'düş'tür, karşı - Ütopyalarsa ise bir 'karabasan'