....
Zira kendisini tanıyanlar azaldıkça yalnızlığı çoğalıyor. Onu böyle, kendi vücudunu bir yük imişçesine yorgun bir eda ile sürükler gibi geçerken gördüğüm zamanlar, sırtındaki görünmez hatıraların, arzuların, acıların ağırlığı altında iki büklüm olmuş sanırdım.