" Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen da hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil… İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımdan küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birilerini arıyorum. Bütün bu beynimde geçenleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. O zaman nasıl hazin bir hal aldığımı tasvir edemezsiniz."
Şimdi bir sigara yak ve derin bir nefes çek sigaradan. O son attığın mesaja iyice bak.
Gülümse ve mutlu ol.
Ayrılığın ilk gecesine uyarcasına dışarı çık ve Sonra kalk yağmurda yürü.
Islanan saçlarını sorun etme.
Gözlerin ıslanmadıysa;
Emin ol ki, sorun yok.