Uğurcan Polat
@Tom12u
İstanbul
İstanbul
3 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Ölümün korkunçluğunun bir kısmı da bundandır. Öldüğümde çok sevdiğim şu kitabın sayfalarını artık çeviremez olacağım, bu yüzden de ölmeden önce hepsini okumuş olmaya dair nafile bir umut besliyorum. Bir an ışık vurduğunda yüzeyin altındaki hazinelerin ve batıkların hayal meyal göründüğü şu dipsiz suyun derinliklerine bakamayacağım. Zira ben henüz tek sayfasını okumuşken kitabın aniden kapanacağı çoktan yazılmıştır. Yüzeyinde ışıklar oynaşırken, suyun sonsuza dek donmasına hükmedilmiştir; bense kayıda öylece kalakalmaya mahkûmum. Arkadaşım, komşum, sevgilim, ruhumun kıymetlisi öldü; onun o benim de ömür boyu yüreğimde saklayacak olduğum kendi sırrım gibi kimselerle paylaşılamayan sırları, acımasızca perçinlenmiş ve sonsuza dek mühürlenmiştir artık.
Sayfa 15
Reklam
Ama allah onları birleştirmemişti ve bizler de bunu çok fazla sorgulayacak durumda değildik
Sayfa 488
Seksen ikinci yaş günüm yaklaşırken bu denizde benim için de bir şeyleri olup olmadığını merak ettim. Hâlâ yaşam ve merak doluydum ama tanıdığım ve sevdiğim pek çok kişiyi kaybetmiş olmak beni üzüyordu. Bazen kaybolan gençliğimin yaşını tutuyordum. Bazen de giderek yıpranan iskeletim, gıcırdayan eklemlerim, zayıflayan göz ve kulaklarım dikkatimi dağıtıyordu . Yine de günün an be an battığının, nihai karanlığa her geçen gün daha da yaklaştığımın farkındaydım.
Sayfa 199
Bir süredir garip bir şey
düşünüyorum. Sanki yaşadığım her gün, çok güzel bir gün olsa
bile kederli gibi geliyor çünkü gerçek yaşamdan bi gün daha
uzaklaşmış oluyorum. Tuhaf, değil mi?"
"Daha önce de söylediğim gibi. Sanki gerçek yaşamınız, bir yerlerde dondurulmuş halde duruyormuş gibi. Bir aracımız olsa oraya gidebilirmişiz ve size tanıdık gelen şeyleri bana tek tek gösterebilirmişsiniz gibi. Söylemek istediğimi anlayabiliyor musunuz"
Sayfa 48
Belki bu kadar uğraşmaktan vazgeçip kendimi akışa bırakmalıyım.
Reklam