Her kitabın kendine has bir mevsimi vardır. Hyunam Dong Kitapevi ise bana baharı hissettirdi. Kupkuru ağaçların, kuru toprağın birden yeşermesi gibi ben de bu kitabı okurken umudumun yeşerdiğini hissettim. Kitabın gri başlayan havası sayfalar geçtikçe yeşile döndü.
Kitaptaki her bir karakterde bir parça da olsa kendimi buldum. Bunun sebebi insan olmanın ortak dertleri, kendini tanıma ve bulma çabası sanırım.
Sakin ilerleyen bir kitap olmasından dolayı herkese hitap etmeyebilir ama bence okunmak için bir şansı hak ediyor.