Rabia
@TrabiaT
𓂀 𓆦 𓋹 A L P H A O M E G A 𓋹 𓆦 𓂀
instagram.com/rabiattepeli?ig...
Şu anda okuduğu kitaplar
Heinz Kohut Kohut: “Empati, kişinin kendilik aynasıdır.”
Heinz Kohut’a göre empati, başkasını anlamaktan çok, kişinin kendi kendisini düzenleme biçimidir. Yani kişi karşıdakine aşırı empati kuruyorsa, aslında şunu yapıyordur: “Senin duygunu okuyayım ki kendi duygumu kontrol edebileyim.”
Bu yansıtmalı empatinin narsisistik yönüdür:
“Ben seni değil, sana yansıttığım bana bakıyorum.”
Ve bu yine yansıtmalı değer almaya bağlanır:
“Senin bana ihtiyacın oldukça, ben değerliyim.”
Kohut’un sentezi:
“Empati görünümlü değer arayışı, kırılgan narsisizmin maskesidir.”Reklam
Donald W. Winnicott Winnicott: “Yansıyan yüz, kişinin kaderidir.”
Winnicott’a göre bebek annenin yüzünde kendi duygusunun yansımasını görerek “ben varım” der. Bu ilk ilişki bozulmuşsa kişi yetişkinlikte: Karşısındakinin duygusunu “okuyarak” var olur, başkasının hislerini yansıtıp rahatlatmayı bir görev gibi üstlenir, kendi duygularını karşıdakinin duygusuyla karıştırır.
Bu, yansıtmalı empatinin çekirdeğidir:
“Senin ne hissettiğini hissedersem güvende olurum.”
Ve bu hemen yansıtmalı değer almaya bağlanır:
“Sen beni memnun ediyorsam değerliyim, seni rahatlatıyorsam iyiyim.”
Winnicott’un sentezi:
“Empati, erken yaralanmaların onarım denemesidir.”
Othello Shakespeare, Othello’yu bir “ahlak” hikâyesine değil, bir “bilinç” hikâyesine dönüştürür. Othello’nun trajedisi, kötülük yapmasında değil; iyiliği yanlış yerde aramasında. Toplumun kurallarına göre sadık, onurlu, kontrollüdür — ama kendi içsel hakikatine göre donmuş, korkak ve yabancılaşmıştır. Böylece oyun bize şunu söyler:
“Toplumun erdemi insanı görünür kılar;
ruhun erdemi ise insanı çıplak bırakır.”
Ve Othello bu çıplaklığı göze alamadığı için,
iyiliğinin içinde yavaşça körleşir. Othello’nun trajedisi, yalnızca kıskançlığın değil, kendini görme korkusunun hikâyesidir. Çünkü insanın en büyük körlüğü, başkasını değil, kendini seyrederken olur.
Ve Shakespeare’in büyüklüğü burada gizlidir: Bizi ahlaktan değil, farkındalıktan sorumlu tutar. Othello’nun ölümü bir ceza değil, iyiliğin sahneden indiği andır.Shakespeare okumayı özlemişimOthello Iago’nun en karanlık cümlesi, Shakespeare’in tüm felsefesini özetler:
“I am not what I am.” — “Ben, göründüğüm kişi değilim.”
İnsanın arzusu, dürüstlüğünü kaybettiğinde iyiliği de yitirir.
Ama Shakespeare’in farkı şu:
O, insanın kötülüğünü yargılamaz — sadece onu anlamanın şiirini yazar.
Othello Iago’nun en karanlık cümlesi, Shakespeare’in tüm felsefesini özetler:
“I am not what I am.” — “Ben, göründüğüm kişi değilim.”
İnsanın arzusu, dürüstlüğünü kaybettiğinde iyiliği de yitirir.
Ama Shakespeare’in farkı şu:
O, insanın kötülüğünü yargılamaz — sadece onu anlamanın şiirini yazar.Reklam