Tuba
@TubaDemirbilrk
Anne
Atatürk Üniversitesi ( Bilgisayar Programcılığı)
21 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sayfaların İçinde Bir Yolculuk
“Baharat Yolu”, fantastik bir hikâye olmasına rağmen benim için bir maceradan çok içsel bir yolculuktu. Olayların akışı geri planda kalırken, asıl yolculuğum karakterlerin iç dünyasında başladı.
Hislerim beni sayfa sayfa onların duygularının içinde gezdirip durdu. Hazır kalıp kuralların her zaman doğru olmadığını, hatta bazen “iyilik” adı altında yapılan şeylerin bencilliğe dönüşebileceğini hissettim. Bir düzeni sorgulamanın gerekli olduğu ama bazı düşüşlere de her zaman müdahale etmenin doğru olmayabileceği ince bir çizgide gidip geldim.
Özellikle Taha karakteri beni çok etkiledi. Onun iç dünyasına sürekli anlam yükledim; sessizliği, mesafesi ve belirsizliğiyle zihnimde daha derin bir yer edindi.
Belki de yazarın bilinçli olarak yapmak istediği şey tam da buydu: hikâyeyi değil, insanı anlatmak…
Reklam
İstanbul Hatırası1000Kitap
Ahmet Ümit kalemini çok sevdiğim yazarlardan biri. Istanbul Hatırası'nda da aynı duygu ve hissiyatı yaşadım.
Kitap çok akıcı, merak uyandıran tarih tadında bir polisiye. Yazarın İstanbul'un tarihini bu kadar sürükleyici bir polisiye ile birleştirmesi inanılmaz bir okuma keyfi yaşatıyor.
Aksiyon kitap boyunca hiç düşmüyor, katili tam tahmin ederken başka bir olay tüm düşünceleri çürütüyor. Bu da kitaba güzel bir dinamizm katıyor.
Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
Mürebbiye
Stefan Zweig – Mürebbiye
Mürebbiye, kesin cevaplar sunan değil; okuru belirsizlik, sırlar ve içte kalan duygularla baş başa bırakan bir kitap. Zweig, olaylardan çok onların insan ruhunda açtığı izleri anlatıyor. Dört hikâyenin ortak noktası; söylenemeyenler, gizlenenler ve tamamlanmamış hisler.
İlk hikâye, çocukların dünyasına yetişkin suskunluğunun nasıl zarar verebildiğini gösteriyor. Ailenin gizemli ve kapalı tavrı, çocukları meraklarıyla baş başa bırakıyor; bu da yanlış anlamalara, güvensizliğe ve farkında olmadan edinilen davranışlara yol açıyor. Bedeli en ağır ödeyen yine mürebbiye oluyor. Oysa hata tek bir kişiye ait değil; konuşmayan, yüzleşmeyen yetişkin dünyasının ortak sorumluluğu var. Zweig burada, “korumak” adına susmanın bazen en büyük zarar olduğunu hissettiriyor.
İkinci hikâyede, mektuplarla kurulan tek taraflı bir duygusal bağ var. Orta yaşlı bir adam, genç bir kızın ilk heyecanına eşlik ederken aslında kendi yalnızlığını ve canlılık ihtiyacını da besliyor. Fiziksel bir zarar yok belki ama duygusal sınırların belirsizliği rahatsız edici. Okur olarak insan, kızın bu duyguları keşke eşit ve gerçek bir karşılıkla yaşayabilmesini diliyor.
Üçüncü hikâye, kitapta beni en çok etkileyen hikâye oldu. Güçlüyken faydalanmayı seçmeyen bir adamın yaptığı temiz bir iyilik, yıllar sonra başka bir hayatta karşılık buluyor. Hayat ona borcunu ödüyor ama geçen zamanı geri vermiyor. Bu hikâye bir mutluluk değil; içte kalan, geç kalmış bir adalet hissi bırakıyor. Bende bıraktığı duygu, iyiliğin her zaman karşılıksız kalmadığı ama bazen çok geç geldiği düşüncesiydi.
Son hikâye ise en belirsiz olanı. Net bir çıkarım yapmaktan çok, derin bir his bırakıyor. Okurken insan bir şeylerin kaçırıldığını, ama tam olarak ne olduğunu adlandıramadığını hissediyor. Zweig burada bilinçli
Zweıg'ın intiharindan önce bıraktığı son satırlar.
Satranç, görünürde bir oyun etrafında döner. Fakat satranç tahtasının sessiz kareleri, aslında insan zihninin en büyük savaşlarını saklar. Zweig bu eserinde, baskı altında ezilen ruhun özgürlüğe tutunma çabasını, yalnızlığın insanı nasıl dönüştürdüğünü ve zihnin kendi kendine kurduğu tuzakları anlatır.
Ben okurken kendimi Dr. B’nin dünyasına daha yakın hissettim. Onun sessiz direnişi, zihninin uçurumlarla dolu yolculuğu, bana insanın içsel mücadelesini en çıplak haliyle gösterdi.
Kısacık ama bir o kadar derin; bitince insana uzun süre eşlik eden bir kitap.
Yu Hua’nın Yaşamak kitabı, uzun süredir karşıma çıkan ve çoğu insanın hayranlıkla söz ettiği bir eserdi. Merakla okuyup satırlarında ilerlerken yazarın akıcı üslubunu hissettim; fakat ruhumun derinliklerinde beklediğim yankıyı bulamadım. Kitapların insanda bıraktığı etki elbette kişiden kişiye değişir. Benim için bahsedildiği kadar sarsıcı ve derin bir hikâye olmasa da, yine de yaşam üzerine düşündüren, insana kendi payına düşen dersi veren bir eser olduğunu söyleyebilirim.
Reklam