[Yeşaya dedi ki: Vaazımıza kim inandı ve Rabb'in gücü kime göründü? O, Rabb'in önünde bir fidan gibi ve kurak topraktaki bir kök gibi serpildi. Güzellikten yana bir biçimi yoktu; onu gördük, ama bizi çeken bir görünüşü yoktu. Hor görüldü ve reddedildi, azap ve keder doluydu. O denli hor görüldü ki ondan yüz çevirdik ve ona değer vermedik. Aslında o bizim kederimizi sırtlamış, bizim azabımızı yüklenmişti. Oysa biz onu belalı, Tanrı’nın ezip cezalandırdığı biri olarak gördük. (Yeşaya 53:1-4)]*
*1921 yilinda Jung bu bölümden (İncil’in Luther çevirisinden) alıntı yaptığı üç ayetin altına şu notu
düşmüş: "Kurtarıcı’nın doğuşu, günahlardan arınmanın simgesinin gelişmesi, tam da en beklenmeyen yerde, çözümün en olanaksız oldugu yerde meydana geliyor."
(Psikolojik Tipler, TE 6, $439)