Hiç farkına varmadan babası olmuştu. Kalbini karısına açmayan, evinin dışındaki hayatı evinin içindekinden daha önemli bulan, evdeki yürek sızılarını anlamayan, anlasa da umursamayan, çehresi daima asık, sesi daima gür ve azarlamaya hazır babası.
"Az faydası olsa da okumak lazım." algısı da doğru değildir. Zira her şeyi okumaya vaktiniz yetmez. Kötü para iyi parayı kovar. Karnını samanla dolduran et yiyemez.
İşte itirazlarının özeti şu kadardır:
"Kötülüğün olmadığı bir evren istedim, hastalıklar ve depremler olmasın. Sonra aklıma ölüm geldi. Ölüm yeterince büyük bir kötülük değil mi? Rabbim, beni cennetine aldı. Biraz düşündüm: "Keşke cennetimi kendim var edebilseydim. Kahrolası acizlik ne kötü! dedim. Ya Rabbi bu acziyet bana acı veriyor. Neden sadece sen Tanrısın? Ben de Tanrı olsam olmaz mı? Hem kul olmak Tanrı olmaya nazaran kötü değil mi?"