Akan gözyaşı kurur.
O unutamadığın,artık hatırlamadığın olur.
Hayal dediklerin gözünün önüne gelir,yaşantın olur.
Olmaz dersin,tanıdığın biri yabancı olur.
Yabancı, birden "Kalbin" olur.
Dün düştüğün yer,bugün dik yürümene sebep olur.
Sonra düştüpün yerin adı "iyi ki yaşamışım" olur.
Kızarak yaşarsın ama..
"Neden ben?" Diyen isyanların,
Seni sen yapmaya vesile olur.
Şimdi hayat kötü diyorsun.
Bir gün aniden güzel olur,
Sana tüm kötülükleri unutturur.
Yunanlılar bizden daha akıllıydı. Onlar, bizim 'aşk’ adı altında birleştirdiğimiz, birbirinden tamamen farklı iki deneyim için farklı kelimeler kullandılar; eros ve agape. Eros elbette tutkulu aşk anlamına gelirken, agape birbirini gerçekten önemseyen iki birey arasında tutkudan uzak,istikrar ve adanmışlıkla şekillenen ilişkiyi ifade ediyordu.