Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini, dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden çok daha sadakatle saklarlar
“Hayatımın en mutlu anıymış,bilmiyordum. Bilseydim,bu mutluluğu koruyabilir,her şey de bambaşka gelişebilir miydi ? Evet,bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu..”
"Hayattan hiçbir zaman korkmadım, ama hayata doyacağımı da düşünmezdim. Hayata öyle doymuşum ki, içimde en ufak arzu yok artık. Eğer içimde bir parça bile yer kalmış olsaydı, o yer inan ki senin olurdu. Görüyorsun işte çok hastayım. "