...çünkü ceza dediğimiz şeyde bir kesinlik vardır; ağır olsun ya da olmasın, her ceza korkunç bir belirsizlikden ve zalim bir bekleyişten daha iyidir.
... Danyar âşıktı. Denizler kadar derindi onun aşkı. Bunu iyice seziyordum, ama başkalarının aşkına hiç benzemiyordu. Çok büyük bir aşktı bu. Hayat âşığı, toprak aşığı, tabiat aşığı idi.
‘Hakikaten şu insanlar pek müz’iç mahlûklardı. Kendi akıllarının üstünlüğüne inanarak başkasına öğüt vermekten vazgeçmiyorlar, fakat kendi gülünçlerini, zavallılıklarını da bir türlü idrak edemiyorlardı.’