'Tüm insanlar aynıdır:Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzü aydınlanır, gülümserler, ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.'
“Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.”
“Kayıp mı? kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında bir kucak dolusu korla kalan siz olmuşsunuz.”
“İyi ya, boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız, kül oldunuz.”
“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”