“Ülkeyi hiç bu kadar mutsuz görmemiştim. Mutsuz ve gergin. Kibrit çaksanız alev alacak gibi herkes. Hayat şartları çok ağırlaştı. Yoksulluk çok arttı. Zenginler daha da zenginleşti ve sayıları azaldı; fakirler daha da fakirleşti ve sayıları hiç olmadığı kadar arttı…”
Biz ebeveynler bir yanımızla hala kendi geçmişimizdeki korkularla, diğer yanımızla da gelece ilişkin duyduğumuz korkularla muhatabızdır. Yani anda değilizdir.