Tuğçe

Ölmemiş, ama ölümden korkarken mutlu olmayı öğrenmişim. Her şeyin anlamını kaybetmesi, her şeye anlam kazandırmış. Minik bir talihsizlik felaketim olmuş, felaketim beni baştan doğurmuş.
Hayata Dair
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Toplu taşıma, dünyayı başkalarıyla paylaştığımızı hatırlamak için bulunmaz nimet. Hatırladım ve hayıflandım.
Hayata Dair
“Hayat dediğin neydi ki zaten; bitecek diye korktuğun kısıtlı vakti, bozuk para gibi harcama telaşı.”
Hayata Dair
İnsan hakikate talip olmadan, bu uğurda bir araba dolusu soru sormadan evvel, olası cevapları kalbinde tartmalı; fırtınalara, tufanlara, tabiatın cümle mücazatına hazırlanmalıydı. Bilmek çünkü, ağılı bir cezaydı. Bilenin iflah olduğu görülmemişti henüz. Mazi İmha Merkezi bu yüzden vardı. Belleğin oyunları bu yüzden vardı. Delirmek bu yüzden, intizar ve intihar bu yüzden vardı. Ölerek kurtulmak diye bir laf, bu yüzden vardı. Çok merak etmiştim cevabı. Çok sormuştum. Vedat az bile anlatmıştı. Yetmişti ama kalbimi beşe katlayıp yırtmaya. Yumruk kadar bir organcık nasıl bu kadar çok parçaya ayrılırdı?.. Kan pompalamak filan hep bahane, kalp zaten sadece parçalanmak için vardı.
Hayata Dair
“Gerçek bir geri zekâlısın ve bu yüzden hayatın boyunca mutlu olacaksın.”
Alıntı