İnsan tekamül eden bir varlıktır.Kimse 20 sene öncesine göre yaşayamaz.İdeolojiler,inançlar enaniyete dönüşmüştür.Kitap okusada kişi derunundan öğrenir.Hakikati kimse tekeline alıp başkalarını ötekileştiremez.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dinler hakkında ciddi ciddi düşündüm,
Baktım kökleri bir olan dallar imiş hep.
Artık kimseye dinin nedir diye sorma,
Dini sormak sağlam kökten uzaklaştırır insanı.
Hallac-ı Mansur
Evet eve dönmüşsündür,Özle birleşmişsindir ancak Özün kendisine dönüşmemişsindir.Hala var olmaya devam eder,çünkü hâla puruşa(bilinç)ve prakriti;madde)bir aradadır.Gerçek özgürlük artık bu ikisinin de mutlak dinlenme hallerine çekilmesiyle oluşur.İşte o kaivalyadır.
(Hint felsefesinde tarikat olarak nefisten kurtulma kademeleri,objelerden
etkilenmeme var iken İslam tasavvufunda nefsi emmare diye başlayıp giden nefsi terbiye etme kademeleri vardır.Tasavvuf nefisten kurtulma değil,ruhun hizmetine sokulma külli nefse kadar giden bir tarikat kademeleridir.Hintindistanda ise başka türlü olmakta aynı değildir.)
Bilginin perdesinin ve kusurunun ortadan kalkmasıyla,sonsuzun doğası gereği neredeyse bilinecek hiç bir şeyin olmadığının farkına varılır.
(İlim bir nokta idi,cahiller onu çoğalttı.HzAli)
Ne demişti Patanjali:”Ne olursa olsun durma”Eğer kişi durmazsa zeka yerini bilince bırakır ve insan nihayet arzuları sonucu aldığı bütün halleri geride bırakarak tam haline kavuşur.Sonunda eve dönmüştür ama yol halen bitmemiştir.