Tunç Yazıcı
@Tunncs
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
SONSÖZ SUÇ VE CEZA'DA DOSTOYEVSKİRus Edebiyatı
Raskolnikov'un suçu işlemesinin sahici görünmemesi, dolayısıyla romanda yazarın temsilcisi tarafından da doğrulanır. Suç tam olarak ona ait değildir, bu yüzden de işlediği cinayetin yanında neredeyse gülünç derecede yetersiz gözükür; mesela hiç kimse ondan şüphelenmemesine rağmen cinayetten sonraki gün karakolda bayılması ve başka şekillerde üzerine dikkat çekmesi gibi. Tüm itirazlara rağmen, suçluluktan iki büklümdür ve cezalandırılmayı beklemektedir. Mesele öldürecek ve sonuna kadar sorumluluğu üzerinde taşıyacak güce sahip olmaması değildir; cinayeti bilinçdışı dürtüler ve bilincinden kaçamayarak ürettiği fikirlerle, yalnız kendi için işlemiştir, "nihilist" neslinin gönül verdiği ortak amacı düşünmemiştir. Sonya'nın onu etkileyişi de bu yüzdendir. Raskolnikov'un anarşist bireyselciliğinde toplumsal bir nitelik yoktur, tıpkı Sonya'nın kurtuluşu Hıristiyanlıkta aramasında olmadığı gibi.
Tunç Yazıcı
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·3 günde okudu
·Okunma: 27 Kasım 2024 23:39
·2024 176. kitabı
Üçüncü Bölüm IIIRus Edebiyatı
"Hastalıklı bir kızcağızdı. Çok hastaydı. Yoksullara bir şeyler vermeyi çok severdi. Hep bir manastıra kapanmayı hayal ederdi. Bir gün bundan söz ederken hüngür hüngür ağlamaya başlamıştı. Evet, evet... Anımsıyorum... Hem çok iyi anımsıyorum. Çirkin... bir kızdı. Doğrusu, o zaman ona niçin bağlandığımı ben de bilmiyorum. Sanırım sürekli hasta olduğu için... Topal ya da kambur olsaydı sanırım daha çok severdim onu..."
Üçüncü Bölüm IRus Edebiyatı
"Birileri yalan söyledi mi hoşuma gider benim! Bütün öteki canlılara karşı insanın tek üstünlüğüdür yalan söylemek. Yalan söyleyerek gerçeğe ulaşırsın! Yalan söylüyorum, öyleyse insanım! Öncesinde on dört kez, belki yüz on dört kez yalan söylemeden hiçbir gerçeğe ulaşılmamıştır. Gurur duyulacak bir şeydir bu. Oysa kendi aklımızla yalan bile söyleyemiyoruz biz! Bir yalan söyle bana, ama kendi yalanın olsun, alnından öpeyim seni. Kendi yalanını söylemek, başkasının gerçeğini söylemekten çok daha iyidir. Kendi yalanını söylediğinde bir insansın sen, ama başkasının gerçeğini yinelediğinde yalnızca bir papağan..."