"Söylediklerin gerçek ve görüyorum ki, acı çekerek ha. kikate dair, tüm bilgelerin bilgeliklerinden çok daha fazla şey öğreniyor insan. Bildiğim her şeyi mutsuz insanlardan öğrendim, gördüğüm her şeyi acı çeken, işkence edilen in sanların gözlerinde gördüm, sonsuz kardeşin gözlerinde gördüm. Sandığım gibi Tanrı'nın alçakgönüllü bir hizmet kârı değilmişim, kendini beğenmiş, kibirli biriymişim me ğer: Ve bunu senin çektiğin ve bana da hissettirdiğin acılar sayesinde öğrendim. Affet beni, itiraf ediyorum, sana karşı suç işlemişim ve farkında olmadan birçok insanın kaderine müdahale etmişim. Hiçbir şey yapmayan da onu yeryüzün de suçlu, günahkâr yapan bir eylemde bulunabiliyormuş, yalnız yaşadığını sanan kişi de aslında tüm kardeşlerinin içinde yaşarmış. Affet beni, kadın. Ormandaki hayatım dan vazgeçecek, geri döneceğim, Paratika da geri dönsün ve yeni yaşamlar yeşertsin rahminde diye."