Lütfiye
@Turkalutfiye
22 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Türk edebiyatı gerçek anlamıyla bakmayı değil görmeyi bilenler için gerçekten bugünle bağını hiçbir zaman koparmıyor . Bu eserde de Yaşar Kemal bugünden bağımsız olmayan bir konuyu, paranın toplumumuzdaki hakimiyetini gözler önüne sermiştir. Her bir satırda , her bir sayfada bu defa çeltik ağalarını yenecekler diyerek nefes aldım . Sonunu asla kabullenmeyişimin bu eseri bitmiş kabul etmeyerek içimdeki direnişi de beslediğimi düşünüyorum. Bugün görünmeyen bir şekilde parası olanın gücünün yettiği bir dünyada yaşıyoruz. Görünmeyen dememin sebebi ise görmememizden dolayı değil , bunun göze sokulmadan üstünlüğünün kurulmuş olmasından kaynaklanıyor. Topluma empoze edilen bu durum ise çeltik ağalarına yaşam alanlarını satan köylüler kadar normale indirgenmiş oluyor. Bizler bugün kapitalist düzene dur demediğimiz her anda aslında yaşam alanımızı satarak kendimizi kitabı okurken eleştirdiğimiz köylülerden ne kadar da uzak tutuyoruz. Ne yazık! Okumaya binlerce neden bulunacak ve milyonlarca iyi ki ile rafa kaldırılacak bir eser sizleri bekliyor kitapseverler.
Reklam
‘... Eve gitmekten korkuyorum. Karımın çocuklarımın yüzüne bakmaktan korkuyorum usta. Başımınyastığa koyup da yorganı tepeme çekmiyor muyum ? Allah ,Allaaaahh... Sabaha kadar ölç , biç,ölç ,biç...’ Orhan Kemal bu satırlarla yine çizgisini belli etmekte. Bu satırlar bugün hala birilerinin dilinden dökülmekte. İşçilerin ortak acısı,iç yangısı,kaygısı, hayat telaşı devam etmekte. Romanda Cemile işçi bir genç kızın umutlarını nasıl da güzel taşımış sırtında. Baba desen kızına düşkün, evlatlarını korumaktan başka bir gayesi olmayan bir Malik bey... Fabrika işçilerine gelince roman karakterlerinden en acımasız en çıkarcı olanının öcünü alıverince bir rahatladım ki sormayın. Çok da aklım Cemile’de kaldı. Acaba Cemile işçi önlüğünü ömrü boyunca çıkarabilecek mi ? Yoksa üstüne kürkler de giyse yine işçi önlüğü mü görünecek ? Kader Cemile’yi Nasıl karşılayacak acaba ?
Neriman ah Neriman Macit’e mi yoksa Garplılara mi hayran bilinmezlik içindeki Neriman nasıl oldu da kendini bulmak için bindin bu sefer Harbiye’den Fatih tramvayına ? Bu yolculuk sahiden başkaydı bir sersemlikle kendini bulmanın duraklarını saydın. Neriman şarklıları kediye garplıları köpeğe benzeterek döktün o hayranlığı. Romanı orta yerinden zihninle ikiye ayırdın. Neriman’ın yumuşak karnı , sığındığı yerken Fatih semti hep oraya isyan etti. Sonunda Fatih hayatının neresine geldi oturdu bunu da okuyanlar cevaplasın.
‘Kız kardeşinden daha da kararlı bir şekilde , yok olması gerektiğine inanıyordu.’ Cümlesiyle Gregor’un aslında inandıklarından dönüşünü okuduk bu satırda. Aslında insanların onlar gibi düşünmeyenlere karşı tahammülsüzlüğünü nasıl da güzel anlatmış yazar. Peki siz kimin dünyasındaki böceksiniz? Hiç düşündünüz mü? Peki inançları uğruna böcek ilan ettikleriniz ?
