Türkan ÖZKOÇAK
@Turkan19
Ömrünü okumaya adamış bir Türkolog
Bu kitap benim kitaplığıma nereden nasıl geldi hiç bir fikrim yok okuyacak kitabım kalmadı neymiş bakayım diye elime aldığım bir kitap ama okuyabilmek için o kadar çok zorladım ki kendimi 50. sayfaya kadar tahammül edebildim emeğine birşey demek istemiyorum ama bu kitap kağıt israfindan başka birşey değil bu kitabı kim okurdan ziyade bu kitap niçin yazılır yazarım diyen birisi bu kitabı neden yazar sadece onu düşünüyorum 50 sayfa okuyana kadar harcadığım zaman ve yapılan kağıt israfına üzüldüm yazık olmuş
Reklam
Orhan Pamuk'un okudugum ilk kitabı sanırım son kitabı olur benim için hayatım boyunca okuduğum en zor kitaptı diyebilirim okumak için kendimi zorlandığımı hissettim bitsede kurtulsam dedim kitaptaki olay örgüsünden çok Türk gündüz kuşağı dizileri gibi Pamuk bu kitapta her şeyi ayan beyan vereyim derken konuları uzattıkça uzatmış Füsun'un bir sigara izmaritinin bile bir zihin laboratuarındaymışcasına sayfalarca anlatılması okuru hem yormuş aynı zamanda konudan uzaklaştırmış anlatılan bir nesneyi okurken konunun nerde kaldığını unuttuğum çok oldu keza 3 haftada ancak iteleye iteleye okudum kitabı yazarı çok eleştirmek istemem emek verilip yazılmış ama kitabın bende aman aman akilda kalacak etkileyecek bi yanı yoktu sanırım Pamuk bana bir iki numara büyük çok ağır geldi bana...
Konusu itibariyle çok güzel bir eser ancak kitaptaki konuşma tarzı çok saçmaydı dikizlemek,marizlemek özellikle filan kelimesinin nerdeyse her cümlede kullanilmasi çok rahatsız etti. Kitaptaki konunun yazarın ağızından değil de baska birinin anlatmis olmasini ve hadi anlattim geceyim degilde betimlemelerle anlatılmasını tercih ederdim birinci bölümün bitmesini konuya geçiş yapılmasını iple çektim diyebilirim ama anlatıcının da iyi kahraman değilde kötü kahramanın anlatması biraz garipti. Kitabın ilk paragrafını okuduğumda ön yargılı yaklaşıp ısmarlama kitap olarak düşündüm ama birinci bölüm bitipte ikinci bölüme geçtiğimde konun daha aydınlandığını fark ettim her haliyle değişik bir eserdi. Anne babanın yeni kiracıya kendi oğlundan daha cok değer vermesi bana Kafka'nın Dönüşüm'ünü hatırlattı keza Gregor Samsa'nın sanata olan düşkünlüğünü de gördüm sonunda iyiliğin seçimler sonucu mu yoksa karakteristik bi özellik mi oldugunuda düşünmedim değil. Sonunda iyiliği sancıyla değil kendi istegiyle seçmesini yada ölümünü planlayıp kendini öldürmesini en azından kendi tercihini hala kullanabiliyo olmasını tamamen makinalasmis olmamasını isterdim sadece duygu yuklemesi yapılmış birini görmek inandırıcılığı biraz kırmıştı. Sonuç olarak bu kadar karşık hissettiren eseri okumanızı tavsiye ederim
Kahramanının bir kitap sayfası olupta tüm Osmanlı ve Divan ustalarını bu kadar güzel anlatacağını tahmin bile edebileceğim bir kitap olamazdı. Iskender Pala'nın Od'daki Yunus'u gibi burdada Leyla ve Mecnun Mesnevisi'ni hiç bu kadar zevkle ve anlayarak okumamıştım. Osmanlı Tarihi akışı içerisinde Divan şairlerinin hayatlarını tarz üslup ve eserlerini de tanıyacağınız bir eser... Teşekkürler Iskender Pala
