Bu ülke, insanı her gece çaresizlik hissiyle uyutup sabah da sana ait olmayan bir utanç duygusuyla uyandırıyor. Gece sen bilmeden kim bilir ne rezaletler, felaketler yaşanıyor. Sabah da kendi kendimizi, bulunmadığımız yerlerdeki ölümler için suçlayarak, utanarak uyanıp... His kuşatması bu. Felç oluyoruz, felç!
Zaman geçti... Biz değiştik...
Kalabalık kentlerde, yüksek apartmanlarda yaşamayı seçtik.
Yalnızlaştık...
Medeni şehirlerden, uygar kentlilere dönüşürken;
Bizliğimiz benliğe doğru yürüdü.