Beden hakimiyeti ele geçirdiği zaman,
insanoğlu bedensel ihtiyaçlarına saplantılı hale geliyor. Yemeğe saplantılı hâle geliyor mesela; barınağa, arzularına,
şehvetlerine, bir aile kurmaya, daha fazla birikim yapmaya
bağımlı oluyor. Herkes bedeninin ihtiyaçlarını karşılamak
için mücadele ediyor, mal mülk biriktiriyor, ama içimizdeki
ruh açlıktan ölmek üzere. Çünkü ruh bu dünyadan değil.
Buradan gelmedi, gökten geldi. Ve bu dünyadaki hiçbir şey
onu beslenemez. Bedenimiz topraktan yaratıldı ve o toprak
dünyaya ait, dolayısıyla bedenin tüm ihtiyaçları ve arzularını
dünyada karşılanıyor. Ama bu dünya ruhumuza hitap etmiyor; onun ihtiyaçları karşılamıyor. O gökten geldi ve
yalnızca göksel olanla beslenebilir; o da vahiydir. Vahyin
amacı, ruhumuzu beslemektir.