Mey sa
@Tuva75
9 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerçek gibiydi.Duygu ve Düşünce
Kısa bir kitabın hızlıca okunacağına dair yaygın kanaatin her zaman doğru olmadığını bu kitapla bir kez daha anladım. Yüz sayfalık bir metnin içine gizem, gerilim, bilim kurgu, korku ve dram duygularını sığdırabilmişse, elbette onun yavaş ve sindire sindire okunması son derece doğal.
Okurken oldukça gerildim; betimlemeler hem son derece ustalıkla yapılmış, hem de kararında kullanılmıştı. Yine de hikâyenin yalnızca bu kadarla kalıp kalmaması gerektiğine karar veremedim. Elbette bir yazar, eserinin uzunluğunu kendi sanatsal ustalığıyla belirler; fakat sanırım burada beklentiye girerek hatayı asıl yapan bendim.
Öyle anlıyorum ki bazı hikâyeler tam da yazarın istediği yerde biter; kimi zaman devam etmesi gerektiğini düşünen ise yalnızca okurun gönlüdür.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Spoiler içerir ama çokta değil...Duygu ve Düşünce
Spoiler!!!
Gecenin bu saatine kadar okumaya devam ettiğim bir kitap, Haziran ayında ikinci bir kitap daha “okudum” diyebilmem için iyi bir fırsat oldu. Zaten Haziran bitmeden kitap listeme bir kayıt daha eklemek istiyordum. Kitap oldukça akıcı ve güzel okunuyor. İçerisindeki öz Türkçe, asıl Türkçe kelimeler, kitaba ayrı bir ağırlık ve şiirsel bir doku katıyor; âdeta bir sanat eseri gibi.
Yine de bana biraz genç kız edebiyatını anımsattı. Çünkü sanki daha fazlası yapılabilirmiş gibi hissettirdi. Yazar, ilişkileri çok ön planda tutmuş. İlk yarısı neredeyse mükemmeldi diyebilirim; nefesimi tutarak okudum o bölümleri. Ancak son yarısı biraz tahmin edilebilir geldi bana. Tam aklımdan bir şey geçiyor, birkaç sayfa sonra gerçekten oluyor. Yani sürpriz unsuru biraz azalmıştı sonlara doğru.
Hikâyenin geçtiği evren ise bambaşka bir güzellikte. Afganistan’ı, Filistin’i, Rusya’nın yaptıklarını, Amerika’nın ya da İsrail’in politikalarını adeta hissediyorsunuz. Sanki birebir şahit oluyormuşsunuz gibi. Yazarın daha önce okuduğum diğer kitabındaki evren de çok zekice ve yüksek bir hayal gücüyle kurgulanmıştı. O kitabın büyük kısmını okumuştum ve çok beğenmiştim. Fakat orada da ilişkiler biraz abartılı gelmişti bana. Özellikle kadın karakterin fazlasıyla pasif olması nedeniyle o hikâyeyi yarıda bırakmıştım. Belki yeniden döner okurum, bilemiyorum.
Bu kitapta da benzer bir durum vardı. Hikâyenin sonunda karakterler çok büyük işler başarıyorlar, evet. Ama anlatıcı olan kadın karakter, bana biraz pasif kalmış gibi geldi. Belki üçüncü tekil şahıs anlatımıyla yazılsaydı, yani arada karşı tarafın bakış açısına da geçilseydi nasıl olurdu diye düşündüm. Farklı bir kurgu tekniğiyle, olay örgüsünde bir “yükseliş” ve ardından daha net bir sonuca varış daha güçlü işlenebilirdi. Her kitabın ya
Acayip eğlenceli, sanki roman okudum bitirdim.Duygu ve Düşünce
Popüler bilime dair hiç kitap okumamış ve bu alana karşı önyargılı olanlar için iyi bir başlangıç olabilir. Hatta bu alanla ilgili farkındalık kazandırma açısından da başlangıç kitabı sayılabilir. Ancak zaten bu konulara ilgi duyan ve bilgi edinmeye çalışan okurlar için kitap biraz heves kırıcı olabilir. Daha çok bir roman bitirmiş hissi bırakıyor.
Yazarın hayal gücü ve çizerin kalemi arasında kurulan denge gerçekten etkileyici. Aralara serpiştirilen küçük hikâyeler kitaba ayrı bir tat katmış. Bu hikâyeler ortalama bir buçuk sayfa sürüyor ama genelde yarıda kalıyor. Altlarına "devamı gelecek" yazılmış. Siz devamını beklerken bir bakıyorsunuz kitap bitmiş. Keşke bu hikâyeler bir sona bağlansaydı. Elbette kitabın içinde kullanılan imgelerle okuyucu az çok tamamlayabiliyor ama hikâye şeklinde sunulduğu için insan yine de bir son bekliyor.
Belki bu eksiklikler serinin devam kitaplarıyla tamamlanabilir. Onun dışında, fazla bilgiye boğmadan, popüler bilim adına eğlenceli bir kitap olmuş.
Baskı ile kurulmuş bir dünya1000Kitap
Açıkçası daha farklı bir kitap beklentisine girmiş olmalıyım ki istediğimi alamadım. Karakterden ziyade o dünyaya hayran olmamız istenmiş sanki. Ben de ara ara eşsiz gelen satırlara sahip oldum. Ancak yinede kitabın büyük bir kısmı çarpıtmalı felsefî düşüncelerle dolu. Zıtlıkla kaim olmuş gibi. Şimdi neden Cesur Yeni Dünya ile bu kitabı karşılaştırdıklarını anlıyorum. Ancak Cesur Yeni Dünya sizi kendi evreni hususunda ikna edebiliyor bu kitap ise sonlara doğru artık bitsin ve karmaşık düşüncelerden kurtulayım diye okur oluyorsunuz. Buna rağmen anlayabildiğim kadarıyla ustaca bir düşünce yapısını aktarıyor.
Kitap distopik küçük evrenlerden oluşuyor.Duygu ve Düşünce
Kitap, kitaplara hayran ve âşık bir yazarın elinden çıktığını çok güzel belli ediyor. Her öykü, kendi küçük evrenini birkaç cümleyle oluşturmayı başarıyor; sonrasında ise bir devam öyküsü bekliyorsunuz. Ben Fahrenheit 451 kitabını önce okuduğum için içindeki "Gece Yarısından Epey Sonra" ile "İtfaiyeci" öykülerini okumakta zorlandım. Bu öyküler, Fahrenheit 451 kitabının bir özeti ya da eskizi gibi yorumlanabilir. Aslında bir kitabın geçirdiği aşamaları güzel bir şekilde önünüze seriyor.